Η αληθινή ζωή είναι τώρα, πριν το θάνατο.

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΑΠΗΤΡΙΔΩΝ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

2012-02-19T16:12:00.001+01:00

Αντίγραφο από το blog : http://athriskos.gr/?p=1911
ΟΙ ΑΝΩΜΑΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΑΠΗΤΡΙΔΕΣ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ
Ο άγιος Ιερώνυμος βεβαιώνει ότι «αι αγαπηταί» δεν ζούσαν μόνο κάτω από την ίδια στέγη με τους κληρικούς αλλά ότι διέμεναν και στο ίδιο δωμάτιο μ’ αυτούς. Μάλιστα ο ίδιος ισχυρίζεται ότι συμμερίζονταν και την ίδια την κλίνη τους.
Ο μέγας Βασίλειος τις ανέφερε με το όνομα αγαπητρίς.
Ποιες όμως ήταν αυτές οι αγαπητές; Η ιστορία αρχίζει από την εποχή των Αποστόλων. Οι Απόστολοι συνοδεύονταν και υποστηρίζονταν στο έργο τους από γυναίκες. Τι το ποιο φυσιολογικό, εδώ που τα λέμε. Βλέπετε δεν είχαν ακόμα κάνει την εμφάνισή τους οι ανώμαλοι και διεστραμμένοι άγιοι πατέρες της εκκλησίας. Αυτά τα τέρατα της φύσεως που μισούσαν θανάσιμα το σώμα, τα ένστικτά του και τις φυσικές του ανάγκες.
Μετά τους αποστολικούς χρόνους, και οι κληρικοί, ιερείς και οι επίσκοποι, είχαν τέτοιες γυναίκες, ως συντρόφους και βοηθούς. Λέγονταν δε τότε ότι αυτές ήταν παρθένες (αρχαιότατο και διαχρονικό το πάθος των ανδρών προς αυτές), οι οποίες αφιέρωναν την παρθενία τους στην εκκλησία, ή και χήρες (άλλη διαχρονική προτίμηση του αρσενικού φύλου κι αυτή), οι οποίες τηρούσαν στο μέλλον αγνεία!
Τώρα για παρθένες και χήρες που να κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με άνδρες και να τηρούν την παρθενία και την αγνεία τους, θα πρέπει να είναι κανείς αδιόρθωτα αφελής και χαζός για να πιστέψει τέτοια φανταστικά σενάρια. Πρέπει να ’χουμε και λίγη τσίπα πάνω μας.
Ήταν δε γνωστές οι γυναίκες αυτές με διάφορα ονόματα. Λέγονταν συνείσακτες, αδελφές και αγαπητές. Η λέξη συνείσακτος φανερώνει όλη την αλήθεια του πράγματος, διότι σημαίνει ότι η κυρία εισέρχεται κάπου, μαζί με κάποιον άλλον.
Όμως, ενώ κατ’ αρχάς οι γυναίκες αυτές υποτίθεται ότι έπρεπε να είναι τοιούτες, αργότερα το έθιμο επεξετάθηκε και προσλάμβαναν οποιαδήποτε ήθελαν. Όλα λοιπόν τα σχετικά με το θέμα μας βάδιζαν μια χαρά και δίχως κανένα πρόβλημα, ώσπου άρχισαν να εμφανίζονται στο προσκήνιο οι βλαμμένοι πατέρες.
Πρώτος αρχιανώμαλος που έβαλε το χέρι του για να διαταράξει το φυσιολογικό αυτό καθεστώς, της σεξουαλική ζωή του ιερατείου, εμφανίστηκε ο Τερτυλλιανός περί το 200. Αυτός λοιπόν άρχισε να διδάσκει ότι οι παρθένες έπρεπε να ζουν μακριά από τα βλέμματα των ανθρώπων και ν’ αποφεύγουν την συνοίκηση μ’ αυτούς.
Εάν οι κληρικοί του χριστιανισμού δεν ήταν οι περισσότεροι αγράμματοι και άμοιροι της ιστορίας, σίγουρα θα τους σηκώνονταν η τρίχα και μόνο με το άκουσμα του ονόματος του κακούργου αυτού.
Δεν έφτανε μάλιστα αυτό το κακό αλλά ακολούθησε κι άλλο χειρότερο. Βγήκε ο άγιος Κυπριανός το 248 κι άρχισε να διαβεβαιώνει τις παρθένες ότι η εκκλησία, όχι μόνο δεν ανέχεται την συμβίωση με τους άνδρες, αλλ’ ούτε και το να συντρώγουν μ’ αυτούς. Κι όμως, όλ’ αυτά δεν ήταν τίποτα μπροστά στις συμφορές που έμελλε ν’ ακολουθήσουν. Διότι συνάχτηκε ολόκληρη η ανώμαλη συμμορία των τότε πατέρων και πήραν, στην εν Νικαία σύνοδο, την εξής απάνθρωπη απόφαση: απαγόρευση διαρρήδην σε όλους τους εκκλησιαστικούς να συγκατοικούν με αγαπητές, εκτός αν αυτές ήταν μητέρες ή αδελφές τους ή θείες τους εκ πατρός.
Αξιοσημείωτη εδώ είναι η διευκρίνιση που λέει «εκ πατρός». Είναι φανερό ότι τις θείες εκ μητρός τις απέκλεισαν από την συγκατοίκηση, υπολογίζοντας ότι μάλλον δεν θα κάθονταν φρόνημα απέναντι στους ιερωμένους ανεψιούς τους. Ή ότι οι ανεψιοί θα έπρατταν αναλόγως. Ποιος να ξέρει τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με το γνωστό «έλα στο θείο». Λέτε τότε να το λέγανε «έλα στη θεία»;
Επίσης υπάρχει και άλλη διευκρίνιση στην απόφαση αυτή: ως προς αυτές, είπαν, δηλαδή τις μητέρες, τις αδελφές και τις θείες, θα ήταν φρικτό να υπάρξει υποψία. Η τελευταία αυτή διευκρίνιση μάλλον έγινε όχι τόσο για την «υποψία», όσο για να δηλωθεί η γνώση των πατέρων για το τι τις χρειάζονταν και τι έκαναν με τις αγαπητές οι κληρικοί.
Μπορούμε να εικάσουμε, σχεδόν αβασάνιστα, ότι η ιστορία με τις αγαπητές πρέπει να είχε συσσωρεύσει μεγάλο όγκο σκανδάλων, ώστε να φτάσει το θέμα μέχρι την σύνοδο. Φαίνεται όμως ότι το ζήτημα δεν είχε διευθετηθεί καθόλου, διότι εξανάγκασε και τον μέγιστο των πατέρων Ι. Χρυσόστομο, ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό.
Όταν ο Χρυσόστομος ανήλθε στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης το 398, βρήκε τις συνήθειες αυτές της συνοίκησης των κληρικών με γυναίκες ν’ ακμάζουν, κι έκανε μεγάλους αγώνες για να τις εκριζώσει. Μάλιστα οι αγώνες του αυτοί προκάλεσαν μεγάλες εχθρότητες από την πλευρά των κληρικών. Σε δυο του ομιλίες περιγράφει, δια μακρών, τις παράδοξες αυτές ενώσεις.
Προέκυψε δε κι άλλη διάσταση στο πρόβλημα αυτό. Διότι κάποιες γυναίκες, οι οποίες είχαν αφιερωθεί στον θεό, ζήτησαν τα ίδια δικαιώματα με τους κληρικούς, απαιτώντας να έχουν κι αυτές τον αγαπητό τους, τον οποίο έλεγαν συνείσακτο.
Επειδή το πρόβλημα δεν μπορούσε να το λύσει η εκκλησία, αναγκάστηκε να επέμβει η διοίκηση. Έτσι σε μία Νεαράν του Ιουστινιανού (6ον αιώνα), με την οποία ο αυτοκράτορας προσπάθησε να περιστείλει το κακό (Νεαρά, 6, 6), διαβάζουμε:
«Βουλόμεθα δε και αυτάς τας επί χειροτονίαν αγομένας Διακόνους, είτε εκ χηρείας, είτε εκ παρθενίας, μη τινας συνόντας έχειν, εν τάξει δήθεν αδελφών, συγγενών, ή των καλουμένων αγαπητών (τοις γαρ τοιούτοις ονόμασι χρώμενοι πάσης πονηράς υποψίας τον εαυτών πληρούσι βίον), αλλ’ ή εαυτάς οικείν, ή γονεύσι μόνοις και παισί».
Επί πλέον η Ανατολική εκκλησία με την καθιέρωση του νόμιμου γάμου των κληρικών κατάφερε να περιορίσει το πρόβλημα αυτό των αγαπητών.
Από την άλλη μεριά η Λατινική εκκλησία, η οποία δεν καθιέρωσε τον νόμιμο γάμο των κληρικών, υπέφερε (και μάλλον υποφέρει) πολύ χρόνο από το ζήτημα των αγαπητών. Μόλις το 1139 η εν Λατεράνω σύνοδος, επί του Πάπα Ιννοκεντίου Β΄ κατάργησε εντελώς τις «παράδοξες» αυτές ενώσεις, των κληρικών με τις αγαπητές.
Βιβλιογραφία:
«ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ».
Στις μέρες μας (2009), έχει βουίξει ο κόσμος από τα σεξουαλικά σκάνδαλα των κληρικών, και της Δυτικής και της Ανατολικής χριστιανικής εκκλησίας.
Η Ανατολική εκκλησία υποσχέθηκε κάθαρση, την οποία δεν είδαμε, αλλά και ούτε πρόκειται να δούμε, στον αιώνα τον άπαντα.
Ο Πάπας εξαναγκάστηκε να στιγματίσει δημοσίως τις σεξουαλικές κακοποιήσεις ανηλίκων από τους υφισταμένους του κληρικούς.
Παρ’ όλα αυτά και οι Ανατολικοί και οι Δυτικοί χριστιανοί γονείς, εξακολουθούν, να εμπιστεύονται τα παιδιά τους στα χέρια του ανώμαλου χριστιανικού κλήρου!!!
Βασδέκης Ν. Σταύρος. Μαυροκορδάτου 31. 62100 Σέρρες. τηλ. 23210-52462
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος χωρίς την άδεια του συγγραφέα.

Από την Ελεύθερη Έρευνα: Η τέχνη τής απάτης.

2012-02-16T14:48:00.000+01:00

Το κερί, που φώτισε
τη γέννηση τού Ιησού,
τα λείψανα τού κόκορα,
που λάλησε στον Πέτρο κ.λπ. κ.λπ.

Υπάρχουν δυο τραπέζια από το Μυστικό Δείπνο, το ένα βρίσκεται στην Ιταλία, το άλλο στην Αυστρία. Τα σκεύη από το Μυστικό δείπνο είναι τόσο πολλά και σε τόσες ποικιλίες σερβίτσιων, που το μόνο, που μπορείς να φανταστείς είναι, ότι ο Ιησούς έκανε μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι. Κομμάτια από το Ιερό Σεντόνι είναι τόσο πολλά, που φαντάζομαι μεγάλο καραβόπανο.

Καθένας από τους αποστόλους είχε προσωπικό ατελιέ μόδας λόγω των πολλών κομματιών από τα ρούχα τους. Δεν λάλησε στον Πέτρο ένας πετεινός, αλλά ολόκληρο πτηνοτροφείο. Πίσω από τον Ιησού και τους οπαδούς του πήγαινε ένας όχλος από τους αρχαιοπώλες και μαζεύανε ό,τι βρίσκανε.

Στους ναούς της Ευρώπης υπήρχε τόση μεγάλη ποσότητα από το γάλα τής Παναγίας, που ο Καλβίνος είπε, ότι και αγελάδα να ήταν η Παναγία, τόσο γάλα δεν μπορούσε να δώσει. Στο Παλέρμο λάτρευαν τα λείψανα τής Αγίας Ροζαλίας, αλλά η πρώτη εξέταση έδειξε, ότι τα λείψανα ήταν ενός τράγου.

Ο καλός ο θεούλης είναι τόσο γενναιόδωρος, που χαρίζει στους αγίους αμέτρητα κεφάλια, χέρια, πόδια και δάχτυλα...

Νέα δημοσίευση στην «Ελεύθερη Έρευνα».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2599

--
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ
Διαδικτυακό Περιοδικό
www.freeinquiry.gr

Παραδείγματα αγίων προπατόρων.

2012-02-05T15:41:00.000+01:00

Ο Απόστολος Παύλος έλεγε: «Πετάξτε από πάνω σας το ψέμακαι ο καθένας ας λέει την αλήθεια στο διπλανό του. Εφεσίους 4:25». Αλλά δεν μαςπαρουσίασε παραδείγματα αγίων προπατόρων που να έλεγαν την αλήθεια.

Διαβάζοντας την Αγία Γραφή έμαθα ότι ο Αβραάμ είπε ψέματα στο Φαραώ πουπαραπονέθηκε: «Τι ήταν αυτό που μου έκανες! Γιατί δε μου το ’πες ότι αυτή (ηΣάρρα) είναι γυναίκα σου; Γιατί είπες ότι είναι αδερφή σου, κι εγώ την πήραγυναίκα μου; Τώρα λοιπόν να η γυναίκα σου. Παρ την και φύγε. Γένεσις 12:18-19».

Ο Ισαάκ επίσηςείπε ψέματα ότι η Ρεβέκκα ήταν αδερφή του, και ο βασιλιάς των ΦιλισταίωνΑβιμέλεχ παραπονιόταν: «Τι ήταν αυτό που μας έκανες! Εύκολα θα μπορούσε έναςαπό το λαό να κοιμηθεί με τη γυναίκα σου, και τότε θα γινόσουν αιτία νααμαρτήσουμε. Γένεσις 26:10».

Περίεργο, οιειδωλολάτρες φοβόταν να αμαρτήσουν, και όχι οι εκλεκτοί του θεού προπάτορες τωνεβραίων!

Αργότερα ο Ιακώβαγόρασε τα πρωτοτόκια του πεινασμένου αδερφού του Ησαύ για ένα πιάτο φακές, αυτό είναι αδερφική αγάπη;

Εξαπάτησε και τον τυφλό πατέρα του, και του πείρε τηνευλογία που προόριζε για τον αδερφό του Ησαύ. Γένεσις 25:31-34 Κεφάλαιο 27:1κτλ.

Κάποτεαναρωτιόμουν, τι καλό είδε ο θεός σ’ αυτή την οικογένεια και του άρεσε;

Τώρα νομίζω ότι τα έγραψαν για ν’ ακολουθούμε τοπαράδειγμα τους, να εξαπατούμε ο ένας τον άλλον και να μαλώνουμε, για να έχουνδουλειά οι (εκλεκτοί του θεού) να προσεύχονται για μας και να δουλεύουμε γιαυτούς.

Παραμύθια που λέγανε στη βόρειο Ελλάδα επί Οθωμανικής εποχής.

2012-01-10T15:33:00.000+01:00

Το πιστόλι που έκανε θαύματα.

Στην εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι κάτοικοι ενός χωριού περίμεναν ανήσυχοι την επίσκεψη ενός Τούρκου δικαστή. Το κοινοτικό συμβούλιο αποφάσισε να προσφέρει ένα καλό φαγητό με την ευχή καλός ήλθατε, στον Τούρκο δικαστή. Μια χήνα στο ταψί, ψημένη στο φούρνο με όλα τα απαραίτητα υλικά: Κρεμμύδια, ντομάτες, πατάτες κτλ. Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα, κανένας δεν τολμούσε να παρουσιάσει αυτό το νόστιμο φαγητό στον Τούρκο δικαστή. Όλοι οι χωρικοί καθώς και ο παπάς, φοβόταν τον Τούρκο δικαστή. Παρακάλεσαν το Ναστραδήν Χότζα και δέχτηκε με χαρά να αντιπροσωπεύσει τους χωρικούς, και να προσφέρει το φαγητό στο δικαστή. Στο δρόμο που το πήγαινε ο Χότζας αισθάνθηκε την ευχάριστη μυρωδιά της φρέσκο-ψημένης χήνας στο ταψί που κρατούσε στα χέρια του, και δεν άντεξε στον πειρασμό.

Ανασήκωσε προσεκτικά τη χήνα και πήρε, το από κάτω πόδι της, για να μην φαίνεται με την πρώτη ματιά, και το έφαγε στα γρήγορα. Συνέχισε το δρόμο του για το σπίτι του δικαστή, και του παρουσίασε τη χήνα δώρο του χωριού. Ο δικαστής ήταν ευδιάθετος εκείνη την ώρα, και προσκάλεσε το Χότζα, αγαπητό φίλο του και ομόθρησκο, να φάνε μαζί αυτό το νόστιμο φαγητό, δώρο του Θεού και των ευγενικών ραγιάδων τους. Ο δικαστής διαπίστωσε με έκπληξη ότι η ψημένη χήνα δεν είχε παρά μόνο ένα πόδι. Περίεργος, ρώτησε τον προσκεκλημένο του: Γιατί αυτή η χήνα έχει μόνο ένα πόδι; Ποιος έφαγε το άλλο;

Ο Ναστραδήν Χότζας διάσημος για τις έξυπνες απαντήσεις του, είπε στο δικαστή ότι η χήνες στο χωριό του δεν έχουν παρά μόνο ένα πόδι, αλλά ο δικαστής θέλησε να το διαπιστώσει με τα μάτια του. Αφού περπάτησαν μαζί στους δρόμους του χωριού για δεκαπέντε λεπτά της ώρας, συνάντησαν χήνες που μόλις είχαν βγει από το νερό και στεκώταν όρθιες, μόνο στο ένα πόδι τους. Χάρηκε ο Χότζας και είπε: Βλέπεται αφέντη μου; Ένα πόδι έχουν οι χήνες. Θύμωσε ο δικαστής, έβγαλε το πιστόλι του και πυροβόλησε προς της χήνες. Τρομαγμένες οι χήνες φεύγανε γρήγορα με τα δύο πόδια τους. Ικανοποιημένος ο δικαστής είπε: Βλέπεις που έχω δίκιο, οι χήνες έχουν πράγματι δύο πόδια.

Ο Χότζας φοβήθηκε, με τη σειρά του και είπε: Για όνομα του θεού αφέντη μου, επιτρέπετε να σας εξηγήσω αυτό το θαύμα; Μερικές φορές ο θεός κάνει θαύματα, αλλά αυτό το θαύμα το έκανε το πιστόλι σας. Αν μου το δώσετε για μια στιγμή και σας απειλήσω μ’ αυτό, σας βεβαιώνω αφέντη μου, ότι και τα πόδια σας θα διπλασιαστούν, θα φεύγετε τον κίνδυνο με τέσσερα πόδια. Ο δικαστής θαύμασε την έξυπνη απάντηση του Χότζα, και τον συγχώρησε που έφαγε το ένα πόδι της χήνας, πριν μπορέσει να του το προσφέρει.

Ο δικαστής κατάλαβε το λάθος του. Ένας πλούσιος γιόρταζε τα γενέθλια του τον Ιανουάριο, κάλεσε στο σπίτι του όλους τους συγχωριανούς του να διασκεδάσουν μαζί του. Μεταξύ τους ήταν ο δικαστής και ο Ναστραδήν Χότζας. Καθώς διασκέδαζαν οι προσκεκλημένοι, συζητούσαν μεταξύ τους για το κρύο που έκανε εκείνο το βράδι. Λέγανε ότι κανείς δεν θα μπορούσε να επιζήσει μέχρι το πρωί έξω από το σπίτι, κάτω από τ’ αστέρια. Ο οικοδεσπότης επηρεασμένος από το καλό κρασί, υποσχέθηκε μια αγελάδα σ’ αυτόν που θα επιζούσε στην αυλή του σπιτιού του μέχρι το πρωί. Μεταξύ των προσκεκλημένων, ένας φτωχός που δεν είχε αρκετό ψωμί για τα παιδιά του, δοκίμασε την τύχη του και επέζησε. Αλλά ο πλούσιος δεν του έδωσε την αγελάδα που είχε υποσχεθεί. Ο φτωχός παραπονέθηκε στο δικαστή, αφού υπήρχαν μάρτυρες γι’ αυτή τη συμφωνία.

Την ημέρα της δίκης, ο δικαστής ρωτούσε το φτωχό: -- Έμεινες όλη τη νύχτα στο κρύο, έξω από το σπίτι; -- Ναι. -- Τι άκουσες; -- Τον αέρα που φυσούσε δυνατά. -- Τι είδες; -- Μια φωτιά στο βουνό, πέντε χιλιόμετρα μακριά. -- Τότε ζεστάθηκες είπε ο δικαστής, και δεν κέρδισες την αγελάδα. Η απόφαση του δικαστή ήταν οριστική, ο φτωχός δεν είχε το δικαίωμα να διαμαρτύρεται. Αλλά έβλεπε τα παιδιά του κάθε μέρα που δεν χόρταιναν το ψωμί, (δουλειά δεν έβρισκε το χειμώνα) γι’ αυτό βρήκε το θάρρος και παραπονέθηκε στο Ναστραδήν Χότζα, που υποσχέθηκε ν’ ασχοληθεί με αυτό το πρόβλημα. Αφού πέρασαν μερικές μέρες, ο Χότζας κάλεσε το κοινοτικό συμβούλιο του χωριού σε δεξίωση, τον πλούσιο, το φτωχό και το δικαστή.

Την ορισμένη ημέρα κατά το μεσημέρι ήρθαν οι προσκεκλημένοι και συζητούσαν περιμένοντες να γίνει το φαγητό. Η ώρα δύο το απόγευμα, η υπηρέτρια έβαλε στη φωτιά τη μεγάλη κατσαρόλα με το κρέας και με όλα τα απαραίτητα υλικά. Χάρηκαν όλοι γιατί πεινούσαν, αλλά προς μεγάλη έκπληξη των προσκεκλημένων, άναψε ένα κερί κάτω από την κατσαρόλα, αντί για φωτιά με ξύλα όπως έκανε κάθε μέρα. Οι προσκεκλημένοι άρχισαν να γελούν, ο δικαστής είπε ότι με ένα κερί δεν θα βράσει το κρέας αλλά ο Χότζας απάντησε ότι θα βράσει, αρκεί να το πιστεύομαι. Ο δικαστής δεν συμφωνούσε, είπε ότι δεν είναι τόσο εύπιστος. Τότε ο Χότζας είπε: «Επιτρέπεται αφέντη μου να κάνω μια παρατήρηση; Αν ο φτωχός ζεστάθηκε απ’ τη φωτιά που είδε στο βουνό, πέντε χιλιόμετρα μακριά, το αναμμένο κερί είναι ακριβώς κάτω από την κατσαρόλα, θα πρέπει λοιπόν να βράσει το κρέας».

Ο δικαστής κατάλαβε το λάθος του, άλλαξε την απόφαση του, και είπε στον πλούσιο: Δώσε στο φτωχό την αγελάδα που του υποσχέθηκες κατά τη συμφωνία σας. Αφού δεν ζεστάθηκε, με τη φωτιά που είδε στο βουνό πέντε χιλιόμετρα μακριά, κέρδισε πράγματι το στοίχημα και η αγελάδα του ανήκει. Ο φτωχός άνθρωπος ευτυχισμένος πήρε την αγελάδα, ο Χότζας ευτυχισμένος επίσης, έδωσε εντολή στην υπηρέτρια: Βάλε ξερά ξύλα κάτω από την κατσαρόλα και άναψε φωτιά αμέσως, οι προσκεκλημένοι μου πεινούν…

Η ευλογημένη γουρούνα. Ένας χωριάτης αγόρασε ένα γουρουνάκι την άνοιξη, για να το θρέψει και να το φάει τα Χριστούγεννα με την οικογένεια του, σύμφωνα με τη συνήθεια που υπήρχε στο χωριό του. Το έδεσε μ’ ένα σχοινί σ’ ένα παλούκι στον κήπο του για να τρώγει χόρτα. Το γουρουνάκι έσκαψε στον κήπο του και βρήκε ένα δοχείο γεμάτο χρυσές λίρες. Ο χωριάτης που δεν ήτανε πολύ μορφωμένος πίστεψε ότι το γουρουνάκι του ήταν ευλογημένο του θεού. Δεν το έσφαξε τα Χριστούγεννα, μεγάλωσε και έγινε μεγάλη γουρούνα, της έδινε καλαμπόκι να τρώει και νερό να πίνει, σε όλη τη ζωή της.

Όταν ψόφησε, ο άνθρωπος που ήταν πλούσιος, κάλεσε τον παπά να διαβάσει προσευχές για να θάψει την ευλογημένη γουρούνα του. Ο παπάς αρνήθικε. Ο χωριάτης του πρόσφερε εκατό χρυσές λίρες, αλλά ο παπάς δεν της δέχτηκε. Τότε ο χωριάτης απείλησε τον παπά με το πιστόλι του. Για να σώσει τη ζωή του ο παπάς διάβασε της απαραίτητες προσευχές στον ενταφιασμό της γουρούνας. Ο άνθρωπος ήταν ευτυχής που έκανε το καθήκον του για την ευλογημένη γουρούνα του.

Αυτό το γεγονός έγινε αιτία ζωηρών συζητήσεων στο χωριό. Όταν το έμαθε ο Δεσπότης κάλεσε τον παπά στο γραφείο του. «Σε χειροτόνησα παπά για να θάβεις τους νεκρούς, και να προσεύχεσαι για τη σωτηρία της ψυχής τους.

Γιατί προσευχήθηκες για τη γουρούνα; η ψυχή της δεν προορίζεται για τον παράδεισο, του είπε δυσαρεστημένος ο Δεσπότης». «Δέσποτά μου», άρχισε λίγο φοβισμένος ο παπάς, «αυτός ο άνθρωπος είναι τρελός, θα με σκότωνε με το πιστόλι του, αν δεν διάβαζα προσευχές για τον ενταφιασμό της γουρούνας του».

Από περιέργεια ο Δεσπότης κάλεσε το χριστιανό σε ακρόαση. Την ορισμένη μέρα παρουσιάστηκε ο πιστός και προσκύνησε το Δεσπότη. Τότε ο Δεσπότης τον ερώτησε: Γιατί τέκνον μου συνόδευσες τη γουρούνα σου στην τελευταία κατοικία της με της προσευχές του παπά; Η ψυχή της δεν πηγαίνει στην κόλαση ούτε στον παράδεισο!

«Δέσποτά μου, είπε ο κατηγορούμενος, η γουρούνα μου ήτανε ευλογημένη του θεού. Έσκαψε στον κήπο μου και βρήκε ένα δοχείο γεμάτο χρυσές λίρες. Στη διαθήκη της αφήνει εκατό χρυσές λίρες στον παπά και πεντακόσιες στο Δέσποτα. Ορίστε Δέσποτά μου σας έφερα της πεντακόσιες λίρες που κληρονομήσατε, σας έφερα και της εκατό που κληρονόμησε ο παπάς αφού δεν της δέχτηκε αυτός». Ο Δεσπότης δέχτηκε της λίρες, και την ιδέα ότι αυτή η γουρούνα ήταν πράγματι ευλογημένη του θεού.

Η πολυμελείς οικογένεια. Ένας Τούρκος αρκετά πλούσιος ζήτησε μια συμβουλή από ένα φίλο του Έλληνα: Έχω του είπε, είκοσι δύο γυναίκες και είκοσι δύο πεθερές στο σπίτι μου, μαλώνουν όλη την ημέρα και κουράστηκα να παριστάνω το δικαστή. Θα ήξερες να μου πεις τη θα μπορούσα να κάνω για να αποκαταστήσω την ειρήνη στην οικογένεια μου και να βρω την ησυχία μου; Ο Έλληνας ξαφνιάστηκε, νόμιζε ότι ο Τούρκος ήταν πολύ ευτυχής με της πολλές γυναίκες του, και είπε:

Μπορείς να διαλέξεις τη γυναίκα που σ’ αρέσει, και να δόσεις διαζύγιο στης υπόλοιπες. Έτσι θα έχεις στο σπίτι σου μόνο μία γυναίκα με τη μάνα της, μάνα και κόρη δεν μαλώνουν τόσο πολλή. Ο Τούρκος είπε ότι η θρησκεία του δεν του επιτρέπει να δώσει διαζύγιο στης γυναίκες του. Τη επιτρέπει; ρώτησε ο Έλληνας.

Η θρησκεία μου επιτρέπει να πάρω και άλλες γυναίκες είπε ο Τούρκος, αλλά ούτε που το σκέφτηκα, φοβάμαι το καβγαδάκι τους.

Οι δυο προξενητές. Ένας αγρότης διαπίστωσε ότι ο γιος του μεγάλωσε, ήτανε πλέων σε ηλικία γάμου. Πλήρωσε δύο προξενητές, και τους έστειλε σ’ ένα γειτονικό χωριό, σε μια οικογένεια που είχε πολλά κορίτσια, για να ζητήσουν μια γυναίκα για το γιό του. Οι δυο απεσταλμένοι συζητούσαν στο δρόμο, ο ποιο έξυπνος έλεγε στον άλλο: Θα πρέπει να είμαστε συνεννοημένοι και προετοιμασμένοι, για να εγκωμιάζομε της αρετές και τα πλούτη του υποψήφιου γαμβρού, και να δικαιολογήσομε το μισθό μας. Αλλά καθώς ξέρεις ότι είμαι ποιο έξυπνος από σένα, θα πρέπει να με αφήσεις να μιλήσω εγώ.

Κι’ εγώ, είπε ο άλλος με παράπονο, δεν κάνει να πω τίποτα για να δικαιολογήσω το μισθό μου; -- Ναι, μπορείς ν’ ακούς τι θα λέγω, και να τα λες διπλά. Όταν θα πω ότι ο νεαρός έχει χίλια πρόβατα, εσύ να πεις ότι έχει δύο χιλιάδες πρόβατα, και ούτω καθεξής. Στο σπίτι του μέλλοντος πεθερού, η κόρη που ήταν μεγαλύτερη στην ηλικία πρόφερε το ούζο στους επισκέπτες. Οι δύο μεσάζοντες άρχισαν να επαινούν τον υποψήφιο γαμβρό: -- Έχει χίλια πρόβατα είπε ο πρώτος, -- έχει δύο χιλιάδες πρόβατα είπε ο δεύτερος. -- Έχει πεντακόσια γίδια είπε ο πρώτος, -- έχει χίλια γίδια είπε ο δεύτερος. -- Μόνο που είναι τυφλός από το ένα μάτι είπε ο πρώτος, -- είναι τυφλός και από τα δύο μάτια, είπε ο δεύτερος … και η συζήτηση τελείωσε αμέσως.

Δυο γυναίκες στον παράδεισο. Το παραμύθι που ακολουθεί το βρήκα σε μια εφημερίδα της Λιέγης. Δύο γυναίκες επήγανε στον παράδεισο και συζητούσαν. Η πρώτη: -- Εγώ πέθανα από το κρύο, πάγωσα! Η δεύτερη: -- Εγώ πέθανα από καρδιακή κρίση, νόμιζα ότι ο σύζυγος μου με απατούσε. Επέστρεψα στο σπίτι μου, με την ελπίδα να τον πιάσω επ’ αυτοφώρω, αλλά τον βρήκα μόνο του μπροστά στην τηλεόραση. Η πρώτη: -- Τότε πώς πέθανες; -- Ήμουνα τόσο σίγουρη ότι υπήρχε μια άλλη γυναίκα στο σπίτι, που έψαξα παντού. Ανέβηκα στη σοφίτα, κατέβηκα στο υπόγειο, έτρεξα σε όλα τα δωμάτια και στο τέλος πέθανα από την κούραση και μια καρδιακή κρίση. Τότε η πρώτη κατέληξε στο συμπέρασμα: -- Έπρεπε να κοιτάξεις στο ψυγείο, θα ήμασταν και οι δυο ζωντανές ακόμα!

Βάπτισε το αρνάκι… φακές. Ένας παπάς στην Αφρική, βάπτισε κάποιον Μουχιάμπα και τον ονόμασε Αντώνιο. Tον δίδαξε να νηστεύει κάθε Τετάρτη και Παρασκευή, και πήγε να διδάξει και άλλους στα γύρο χωριά. Όταν επέστρεψε, μετά από ένα μήνα, τον βρήκε να τρώγει αρνίσιο κρέας την Τετάρτη και τον μάλωσε. -- Τώρα είσαι χριστιανός του είπε, δεν επιτρέπετε να τρως αρνί την Τετάρτη. -- Ο Αντώνιος είπε ότι αυτό που τρώγει δεν είναι αρνί, είναι φακές. Παραξενεύτηκε ο παπάς και τον ρώτησε: -- Αφού είναι αρνί γιατί το λες φακές; Τότε ο Αντώνιος ρώτησε με τη σειρά του: -- Αφού είμαι ο Μουχιάμπα γιατί με λες Αντώνιο; -- Σε βάπτισα και σε ονόμασα Αντώνιο, είπε ο παπάς. -- Κι’ εγώ το βάπτισα το αρνάκι, και το ονόμασα φακές, είπε ο Αντώνιος!...

Χριστούγεννα. Κάθε βασιλιάς του Ισραήλ ήταν ένας Χριστός.

2011-12-22T15:07:00.000+01:00

Είκοσι πέντε Δεκεμβρίου γιορτάζουν τη γέννηση του Χριστού, αλλά Χριστός δεν είναι όνομα. Χριστός είναι τίτλος που δόθηκε στον Ιησού μετά το θάνατο του, και δεν ξέρουμε πότε ακριβώς. Κάθε βασιλιάς του Ισραήλ ήταν Χριστός (διορισμένος), από το θεό τους Ιεχωβά. Χριστός (όργανο) του Ιεχωβά θεού, ήταν και ο πέρσης βασιλιάς Κύρος όπως μας πληροφορεί ο προφήτης Ησαίας στο εδάφιο 45,1: «Ο Κύριος (Ιεχωβά ή Γιαχβέ) λέει στο βασιλιά Κύρο, σ’ αυτόν που έχρισε (διόρισε) και υποστήριξε για να υποτάξει μπρος του τα έθνη και ν’ αφοπλίσει τους βασιλιάδες».

Οι Εβραίοι μάθαιναν από την Αγία Γραφή, ότι ο θεός τους Ιεχωβά απαγόρευε στους πρωτόπλαστους να μάθουν τι είναι καλό και τι είναι κακό. Και φοβούμενοι να μη δυσαρεστήσουν το θεό τους, δεν ασχολήθηκαν με φιλοσοφία και γνώση. Φιλόσοφοι υπήρχαν στην Αίγυπτο και στην Αθήνα, αλλά στο σχολείο μας έμαθαν ότι η γέννησης του χριστού μας έφερε το φως της γνώσεως, όπως τα λένε στην εκκλησία: «Η γέννησις σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φώς το της γνώσεως». Δηλαδή τη γνώση έφεραν στους έλληνες, οι εβραίοι που δεν είχαν ούτε ένα φιλόσοφο!

Αυτό το φώς της γνώσεως του θεού των εβραίων, φώτισε τους χριστιανούς και κατάστρεψαν τα επιστημονικά συγγράμματα των Ελλήνων, σταμάτησαν της επιστημονικές έρευνες, οι άρρωστοι περίμεναν το θεό να τους θεραπεύσει και προσευχόμενοι τραγουδούσαν: «Από των πολλών μου αμαρτιών ασθενεί το σόμα κτλ» αλλά δυστυχώς πέθαιναν και από σκωληκοειδίτιδα μέχρι της αρχές του περασμένου αιώνα.

Αυτό το φώς της εβραϊκής θεογνωσίας, φώτισε και τον Απόστολο Παύλο που συμβούλευε τους δούλους: «Οι δούλοι να υπακούτε στους κατά κόσμο κυρίους σας με φόβο και τρόμο, να τους υπηρετείτε με ειλικρίνεια στην καρδιά, όπως θα κάνατε στο Χριστό. Κάνετε καλόβουλα τη δουλειά σας, σαν να δουλεύετε για τον Κύριο και όχι για τους ανθρώπους. Εφεσίους 6:5,7 μετάφραση βιβλικής εταιρίας».

«Εκλήθης εις την πίστιν καθ’ όν χρόνον ήσο δούλος; Μη σε μέλη δια την δουλείαν σου αυτήν, Αλλά και αν ακόμη ημπορής να γίνης ελεύθερος, χρησιμοποίησε μάλλον και προτίμα την κατάστασιν της δουλείας. Α Κορινθίους ζ΄21. Ερμηνεία Ιωάννου Θ. Κολιτσάρα».

Και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά παρουσιάζουν τη θεάρεστη γνώση τους τραγουδώντας: Με όλη μου τώρα εγώ την καρδιά, θα σε δουλεύω θεέ μου πιστά (=θα υπενθυμίζω στους εργάτες τα λόγια σου: Οι δούλοι ‘‘εργάτες’’ υπακούτε στους κυρίους σας και μην κάνετε απεργία, ο θεός δεν αγαπάει τους απεργούς!) Αυτό είναι το φώς της γνώσεως που μας έφερε ο εβραίος Ιησούς Χριστός, αλλά δε γιόρτασε ποτέ τα γενέθλια του! Αντιθέτως, γι’ αυτούς που γλεντούσαν έλεγε: «Αλίμονο σ’ εσάς που τώρα είστε χορτάτοι γιατί θα πεινάσετε. Αλίμονο σ’ εσάς που τώρα γελάτε, γιατί θα θρηνήσετε και θα κλάψετε. Λουκάς 6:25». Αλλά ο αδερφός του Ιάκωβος τα έλεγε καλύτερα: «Θρηνήστε και πενθήστε και κλάψτε. Ας γίνει το γέλιο σας πένθος και η χαρά σας θλίψη. Ιακώβου 4:9».

Εύχομαι να σταματήσουν τα κλάματα αυτοί που πιστεύουν πραγματικά, και να χαρούν τη ζωή που έχουν τώρα, γιατί τελειώνει γρήγορα και ο Χριστός δεν μας έδωσε αφθαρσία, όπως λένε στην εκκλησία. Καλό είναι για όλους, να σεβόμαστε τους νόμους του κράτους και όχι των εβραίων ή των παπάδων, που ισχυρίζονται ότι μιλούν με το θεό τους όταν προσεύχονται!

Η σύζυγος του Γιαχβέ.

2011-10-24T11:09:00.001+02:00

ΕΙΧΕ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑΧΒΕ ΣΥΖΥΓΟ; ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΧΕ! ΑΣ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ.

Στη διεύθυνση: http://eineken.pblogs.gr/2011/10/asera.html

Στη θεοκρατία κυβερνούν οι εκλεκτοί του θεού.

2011-07-19T17:27:00.001+02:00

Ο θεός τους διάλεξε πριν γεννηθούν, μας λένε, και πριν κάνουν κάτι καλό ή κακό. Ρωμαίους 9,11-13. Αυτοί έγραψαν στην Παλαιά Διαθήκη την ιστορία των προγόνων τους, για να διδάσκονται απ’ το παράδειγμα τους και να ζουν καλύτερα εδώ στη γη, «οι ουρανοί ανήκουν μόνο στον Κύριο», έλεγαν. Και για το λαό που τον ονόμασαν ποίμνιο τους, έγραψαν: «Ότι βρίσκεται στη Γραφή είναι εμπνευσμένο από το πνεύμα του θεού κι είναι ωφέλιμο για τη διδασκαλία της αλήθειας, για τον έλεγχο της πλάνης, για τη διόρθωση των λαθών, για τη διαπαιδαγώγηση σε μια ζωή όπως τη θέλει ο θεός». Ψαλμός 115,16-17 & Β Τιμόθεο 3,16.

Αλλά οι καυχούμενοι ότι είναι οι εκλεκτοί του θεού, διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να διαπαιδαγωγήσουν τη ζωή τους όπως τη θέλει ο θεός. Αλλά δεν είναι και αναγκαίο, αφού η εκλογή τους δεν εξαρτάτε από τα έργα τους. Στην προσευχή τους, ζητούν απ’ το θεό με έξυπνο τρόπο να τους βοηθήσει και του υπόσχονται ανταλλάγματα, σαν να ήταν άνθρωπος. Θα προσεύχονται, θα διηγούνται την αγάπη του, την αλήθεια του, τη δικαιοσύνη του, και αγανακτισμένοι που ο θεός αργεί να τους βοηθήσει, παρατηρούν προσευχόμενοι:

«Θα κάνεις θαύματα για τους νεκρούς; Ή μήπως οι σκιές των νεκρών θα σηκωθούν να σε δοξολογήσουν; Θα διηγηθεί κανείς μέσα στον τάφο την αγάπη σου και την αλήθεια σου στον τόπο της φθοράς; Μπορούν μες στα τρισκόταδα ν’ αναφανούν τα θαύματα σου και η δικαιοσύνη σου στη γη της λησμονιάς; Αλλά εγώ, Κύριε, σ’ εσένα φώναξα και το πρωί θα σε προσμένει η προσευχή μου». Ψαλμός 88,11-14.

Στην εκκλησία τα διαβάζουν αυτά στην ακολουθία του όρθρου, από τη μετάφραση των εβδομήκοντα. Ψαλμός ΠΖ΄11-14. Και νομίζω ότι μερικοί αναρωτιούνται αν υπάρχει ζωή μετά θάνατον, αλλά φοβούνται να ρωτήσουν για να μη χαρακτηριστούν ολιγόπιστοι. Ματθαίος 6,30. Και συνεχίζουν να διαβάζουν βιβλία της εκκλησίας για να ενισχύσουν την πίστη τους, διαβάζουν και βίους αγίων για να έχουν παραδείγματα προς μίμηση.

Μαθαίνουν ότι ένας άγιος πούλησε την κληρονομιά του, και μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς, όχι από αγάπη, αλλά για να γίνει φτωχός αφού «Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του θεού». Ματθαίος 19,24. Άλλος άγιος κατάστρεψε τους Ναούς και τα σεβάσματα των ελλήνων, ένας άλλος άγιος εγκατέλειψε τον κόσμο, γονείς, αδέρφια, συγγενείς και φίλους για ν’ αποφύγει την κακή συναναστροφή τους, κι’ έζησε μόνος στην έρημο για να σώσει την ψυχή του. Και οι ευλογούντες εαυτούς και αλλήλους, είπαν ότι αυτοί οι άνθρωποι αγίασαν, αλλά άγιος δεν σημαίνει αναμάρτητος.

Στη θεοκρατία του Γιαχβέ υπήρχαν δικαστές εκλεκτοί του θεού, που «εξαγοράζονταν με δώρα και διέστρεφαν το δίκαιο». Υπήρχαν και ιερείς που «πλάγιαζαν με τις γυναίκες που υπηρετούσαν στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου». Α Σαμουήλ 8,3. -1,3.- 2,22. Μπορεί να έλεγαν στους άλλους, ότι «ο άνθρωπος, που κάνει το κακό θα πεθάνει». Ιεζεκιήλ ιη΄20 αλλά οι ίδιοι ήταν εκλεκτοί του θεού, ποιος θα τους καταδίκαζε;

Στη Μετάφραση της βιβλικής εταιρίας, στο εδάφιο Γένεσις 12,19 μιλάει θυμωμένος ο Φαραώ και λέγει στον Αβραάμ: «Γιατί είπες ότι είναι αδελφή σου (η Σάρα) κι εγώ την πήρα γυναίκα μου; Τώρα λοιπόν να η γυναίκα σου παρ’ την και φύγε». Στη Μετάφραση Νέου Κόσμου (Μαρτύρων του Ιεχωβά) στο ίδιο εδάφιο στη γαλλική γλώσσα, κρύβουν το κακό παράδειγμα του Αβραάμ και της Σάρας, και λένε: J’étais sur le point de la prendre pour femme = ήμουν έτοιμος να την πάρω για γυναίκα.

Αν κάθε φορά που αντέγραφαν ή μετέφραζαν την Αγία Γραφή, τη διόρθωναν για να ταιριάζει με της απόψεις τους, η Αγία Γραφή δεν διαφέρει από τους νόμους του κράτους. Που τους αλλάζει κάθε φορά το κόμμα που κυβερνάει, για να υπηρετούν τα συμφέροντα του και την κοσμοθεωρία του. Εκτός αν οι αλλαγές και οι διορθώσεις στην αγία γραφή, είναι κι αυτές εμπνευσμένες από το πνεύμα του θεού!

Η ψυχή του ανθρώπου και η αρρώστια που την καθαρίζει.

2011-04-23T22:11:00.006+02:00

Κι αυτό το μήνυμα, που κυκλοφορεί στη Ελλάδα ήρθε στο Βέλγιο. Αυτά που γράφει, τα πίστευα κι εγώ στη δεκαετία του 1940. Μόλις γεννιόμαστε ακούμε να μας λένε: βαπτίζετε ο δούλος του θεού, σε προσευχές και ψαλμωδίες το λένε συχνά ότι είμαστε δούλοι του θεού. Δικαιώματα δεν έχουμε και δεν ήθελαν να μάθουμε, γι αυτό μας μάθαιναν να παρακαλούμε τον κύριο μας, να μας διδάξει τα δικά του δικαιώματα, τραγουδώντας: Ευλογητός ει κύριε, δίδαξον με τα δικαιώματα σου! Δημοσιεύω το μήνυμα για τους ερευνητές, και της παρατηρήσεις μου με μαύρα γράμματα.

Το μήνυμα που ακολουθεί, αναδημοσιεύτηκε σε φιλικό ιστολόγιο και προκάλεσε πάρα πολλά και ζωηρά σχόλια, κλικ στη διεύθυνση: http://www.pare-dose.net/?p=4234

Το μήνυμα: ΄΄Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΚΑΙ Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΣΑΝ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ΄΄

Ψυχές καλούνται στην Αγία Γραφή τα ζώα, τα πουλιά, τα ψάρια, και ο άνθρωπος δεν έλαβε ψυχή αλλά έγινε ψυχή. Γένεσις 2,7.

Αν δεν υπήρχε λίγος πόνος, αρρώστιες κ.λπ., θα γίνονταν θηρία οι άνθρωποι, δεν θα πλησίαζαν καθόλου στον Θεό.

Οι άρρωστοι που πλησίαζαν το θεό, τους γιάτρευε; ή τους άφηνε να πεθάνουν και από σκωληκοειδίτιδα μέχρι της αρχές του περασμένου αιώνα;

Άνθρωπος που δεν περνάει δοκιμασίες, που δεν θέλει να πονάει, να ταλαιπωρείται, που δεν θέλει να τον στεναχωρούν ή να του κάνουν μια παρατήρηση, αλλά θέλει να καλοπερνάει, είναι εκτός πραγματικότητας.

Είστε βέβαιος ότι η δυστυχία μας, δεν δημιουργεί την ευτυχία κάποιον άλλων;

Όταν επισκέπτεται ο πόνος τον άνθρωπο, τότε του κάνει επίσκεψη ο Χριστός.

Θα είχε την καλοσύνη να μας ξεχάσει λίγο καιρό, για να μην πονούμε;

Ενώ, όταν δεν περνάει ο άνθρωπος καμιά δοκιμασία, είναι σαν μία εγκατάλειψη του Θεού. Ούτε ξοφλάει, ούτε αποταμιεύει.

Ώστε ο θεός δείχνει την αγάπη του προκαλώντας στους ανθρώπους δοκιμασίες, γι αυτό τον παρακαλούν: μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν!

Ο Καλός Θεός με τις δοκιμασίες παιδαγωγεί σαν καλός Πατέρας τα παιδιά Του, από αγάπη, από θεία καλοσύνη, και όχι από κακότητα ούτε από κοσμική, νομική, δικαιοσύνη, γιατί θέλει να επιστρέψουν κοντά Του. Επειδή δηλαδή θέλει να σώσει τα πλάσματά Του και να κληρονομήσουν την ουράνια Βασιλεία Του, επιτρέπει τις δοκιμασίες, για να παλέψει ο άνθρωπος, να αγωνιστεί και να δώσει εξετάσεις στην υπομονή στους πόνους, ώστε να μην μπορεί να Του πη ο διάβολος: «Πως τον ανταμείβεις αυτόν ή πως τον σώζεις, αφού δεν κοπίασε;». Τον Θεό δεν Τον ενδιαφέρει αυτή η ζωή, αλλά η άλλη. Πρώτα μας φροντίζει για την άλλη ζωή και ύστερα γι' αυτήν.

Προς το παρών μας ενδιαφέρει η ζωή μας επάνω στη γη, για την άλλη ζωή μας μέσα στη γη, μόνο τα σκουλήκια ζούνε.

Αν προσέξεις αυτά που λένε στην εκκλησία θ’ ακούσεις: «Ότι ουκ έστιν εν τω θανάτω ο μνημονεύων σου».

Και, «άνθρωπος ωσεί χόρτος αι ημέραι αυτού, ωσεί άνθος του αγρού, ούτως εξανθήσει, ότι πνεύμα διήλθεν εν αυτώ, και ουχ υπάρξει και ουκ επιγνώσεται έτι τον τόπον αυτού».

Και, «εν εκείνη τη ημέρα απολούνται πάντες οι διαλογισμοί αυτού». Ψαλμοί 6,6. 102,15-16. 145,4.

Μεγάλο πράγμα η υγεία, αλλά και το καλό που προσφέρει η αρρώστια, η υγεία δεν μπορεί να το δώσει! Πνευματικό καλό! Είναι πολύ μεγάλη ευεργεσία, πολύ μεγάλη! Καθαρίζει τον άνθρωπο από την αμαρτία, και μερικές φορές του εξασφαλίζει και μισθό.

Δηλαδή θα αισθάνεσαι τυχερός αν είσαι άρρωστος, και θα προσεύχεσαι ευχαριστώντας το θεό που σε θυμήθηκε υποσχόμενος: Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι κτλ. Και θα ελπίζεις σε μεταθανάτιες απολαύσεις και αγαθά που: «Μάτι δεν τα είδε και ούτε τ’ άκουσε αυτί κι ούτε που τα ’βαλε ο λογισμός του ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο θεός για κείνους που τον αγαπούν. Α Κορινθίους 2,9».

Η ψυχή του ανθρώπου είναι σαν το χρυσάφι και η αρρώστια είναι σαν τη φωτιά που την καθαρίζει.

Σιγά-σιγά θ’ αρχίσεις να τους λυπάσαι αυτούς που είναι καλά στην υγεία τους, αν είναι και πλούσιοι αλίμονο τους, δεν έχουν καμιά πιθανότητα να κερδίσουν μια θέση στον παράδεισο!

Βλέπεις, και ο Χριστός είπε στον Απόστολο Παύλο: «Η δύναμις μου εν ασθενεία τελειούται».

Ό Παύλος παρακάλεσε το θεό να τον γιατρέψει από μια αρρώστια που δεν την ονομάζει, και ο θεός του απάντησε!; «αρκεί σοι η χάρις μου, η γαρ δύναμις μου εν ασθενεία τελειούτε». Β Κορινθίους 12,9.

Αν είσαι πολλά χρόνια άρρωστος, νομίζω ότι θα ήθελες να μεταφέρει ο θεός την ασθένεια σου, (για να τελειοποιήσει! τη δύναμη του) σε κάποιον άλλον, που θα είχε αρκετά χρήματα για να πληρώνει γιατρούς και φάρμακα. Αυτός ο θεός τιμωρεί έναν αθώο άνθρωπο, για να δήξει ή να τελειοποιήσει τη δύναμη του, περίεργο, δεν είναι παντοδύναμος;

Προσεύχονται για μας και δουλεύουμε γι αυτούς.

2011-04-15T16:59:00.002+02:00

Αυτό το μήνυμα που κυκλοφορεί στην Ελλάδα, ήρθε και στο Βέλγιο. Ο ανώνυμος που το έγραψε, δεν γνωρίζει καλά τη (θεόπνευστη; Αγία γραφή) και νομίζει ότι ο θεός τον διάλεξε για να μας συμβουλεύει σαν να ήταν ο πατέρας μας. Νομίζει επίσης ότι κατάλαβε τους διαλογισμούς του θεού, και μας δίνει πατρικές συμβουλές όπως θα έκανε ο θεός! Κάνετε μαθητές μου από όλα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς κτλ, είπε ο Ιησούς, γι αυτό δεν προτείνει διάλογο ούτε περιμένει απάντηση, αλλά προσπαθεί να μας κάνει μαθητές του Ιησού. Ματθαίος 28,19. Για την περίπτωση που λάβατε αυτό το μήνυμα οι ερευνητές, το δημοσιεύω εδώ με της παρατηρήσεις μου για να της έχετε υπ όψιν σας, με μαύρα γράμματα:

Το μήνυμα: ΔΕΚΑ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ…

Συγκεντρώσου για λίγο και φαντάσου τον Θεό να σου μιλά: Αγαπημένο μου Παιδί, καθώς διαβάζεις τις παρακάτω προτροπές, να ξέρεις πως θα έρθουν κάποιες αλλαγές στη ζωή σου. Αυτές οι αλλαγές πρέπει να ολοκληρωθούν, ώστε να εκπληρώσω τις υποσχέσεις Μου στη ζωή σου,
Οι παρατηρήσεις μου: -- Σε ποιόν είπε ο θεός της υποσχέσεις του για μας; Σ’ αυτούς που προσεύχονται για μας και δουλεύουμε γι’ αυτούς; Τι αποδείξεις έχουν ότι ο θεός τους διάλεξε; Νομίζω ότι ο θεός αγαπάει τους νηστικούς, αλλά, αυτοί δε μοιάζουν όλοι με τον άγιο Φανούριο!
να σου δώσω ειρήνη, χαρά και ευτυχία.
-- Αν ο θεός έχει ειρήνη στον ουρανό, γιατί παρακαλούν υπέρ της άνωθεν ειρήνης;

Ζητώ συγγνώμη για οποιαδήποτε ενόχληση και αμηχανία, αλλά μετά από όλα αυτά που κάνω,
      -- Δια στόματος; του προφήτη Ησαϊα 45,7 ο (θεός;) είπε: (Εγώ δημιούργησα το φώς και το σκοτάδι, την ευτυχία έφτιαξα και τη δυστυχία). Και τώρα ζητάει συγγνώμη;!
αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να σου ζητήσω. Σε παρακαλώ ακολούθα τις παρακάτω δέκα οδηγίες:
1. ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ
Η ζωή σε έφερε αντιμέτωπο με μεγάλες δυσκολίες και δοκιμασίες,
      -- Δεν είναι ο θεός που μας φέρει εις πειρασμό; Ματθαίος 6,13.
και το μόνο που κάνεις είναι να κάθεσαι και να στενοχωριέσαι. Ξέχασες πως Εγώ Είμαι εδώ να σηκώσω όλο το φορτίο σου και να το κουβαλήσω για χάρη σου;
      -- Όταν οι φτωχοί κουβαλούν βαριά φορτία και πονάει η μέση τους, γιατί δεν τους βοηθάει; Απεργία κάνει ή αναπαύετε;
Ή μήπως απολαμβάνεις να στενοχωριέσαι με κάθε μικρό πρόβλημα που έρχεται στο δρόμο σου;
      -- Είναι και μαζοχιστές αυτοί που υποφέρουν; Ο ουράνιος πατέρας θα τα έλεγε αυτά ή ο ανώνυμος συγγραφέας του μηνύματος;
2. ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΛΙΣΤΑ
Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί και πρέπει να το φροντίσεις; Σημείωσε το σε μια λίστα. Όχι στη ΔΙΚΗ ΣΟΥ λίστα. Γράψ'το στη ΔΙΚΗ ΜΟΥ λίστα που συμπεριλαμβάνει τα πράγματα που πρέπει να κάνω. Άφησέ ΜΕ να φροντίσω ΕΓΩ το πρόβλημά σου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω αν δεν μου πεις εσύ για το πρόβλημά σου. Και αν και η λίστα με τα πράγματα που πρέπει να κάνω είναι μεγάλη, παρόλα αυτά είμαι...Θεός. Μπορώ να φροντίσω κάθε έγνοια σου που τοποθετείς στα χέρια Μου. Στην πραγματικότητα, αν ήξερες όλη την αλήθεια, θα γνώριζες ότι φροντίζω για πολλά πράγματα της ζωής σου ακόμη κι αν εσύ ποτέ δεν το συνειδητοποιείς.
      -- Θα έρθει ο θεός να διαβάσει τη λίστα μας, ή πρέπει να τη δώσουμε στον παπά και να πληρώνουμε το μισθό του; Μήπως πρέπει να την πάμε στην Ιερουσαλήμ, στον τοίχο των θρήνων; Μήπως πρέπει να τραγουδούμε υποσχόμενοι: Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημη, Συνέκδημος σελίδα 71, και να μη προσπαθούμε να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας;
3. ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΜΕ
Μια και μου δώσεις το φορτίο σου, μην προσπαθείς να το πάρεις πίσω. Εμπιστεύσου με! Έχε πίστη ότι Εγώ θα φροντίσω όλες τις ανάγκες σου, τα προβλήματα σου και τις δοκιμασίες σου. Έχεις προβλήματα με τα παιδιά σου; Βάλ'το στη λίστα Μου. Έχεις οικονομικά προβλήματα; Βάλ'το στη λίστα Μου. Έχεις προβλήματα με τα συναισθήματα σου; Για χάρη Μου, γράψ'το στη λίστα μου. Θέλω να σε βοηθήσω. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να μου το ζητήσεις.
      -- Πολλοί ζητούν τον άρτον τον επιούσιον απ’ το θεό αλλά πεθαίνουν της πίνας, ο εβραίος προφήτης Ηλίας θα τους έλεγε, φωνάξτε ποιο δυνατά, «Ίσως κοιμάται και πρέπει να ξυπνήσει» Α Βασιλέων 18,27.
4. ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ
Μην ξυπνήσεις ένα πρωί και πεις: «Λοιπόν, αισθάνομαι πολύ πιο δυνατός σήμερα, νομίζω πως μπορώ να αντιμετωπίσω το πρόβλημα μου από εδώ και πέρα». Γιατί πιστεύεις πως αισθάνεσαι πιο δυνατός τώρα; Είναι απλό. Γιατί μου έδωσες τα φορτία σου και τώρα τα φροντίζω Εγώ. Επιπλέον, ανανέωσα τις δυνάμεις σου και σε καλύπτω με την ειρήνη Μου. Δεν γνωρίζεις πως αν σου επιστρέψω τα προβλήματα και τα φορτία σου θα βρεθείς πάλι πίσω από εκεί που ξεκίνησες; Άφησε τις έγνοιες σου σε Μένα και ξέχασέ τες! Απλά επέτρεψέ μου να κάνω τη δουλειά μου.
      -- Να επιτρέψουμε στο θεό να κάνει τη δουλειά του; Δεν είναι παντοδύναμος;
5. ΜΙΛΑ ΜΟΥ
Θέλω να ξεχάσεις πολλά πράγματα. Ξέχνα ότι σε οδηγούνε στην απόγνωση. Ξέχνα τις ανησυχίες σου, εφόσον ξέρεις ότι Εγώ έχω τον έλεγχο. Όμως, υπάρχει ένα πράγμα που εύχομαι να μην ξεχάσεις ποτέ. Σε παρακαλώ, μη ξεχνάς ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ-ΣΥΧΝΑ! ΣΕ ΑΓΑΠΩ! Θέλω να ακούω τη φωνή σου. Θέλω να με συμπεριλάβεις στα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή σου. Θέλω να σε ακούω να μου μιλάς για τους φίλους και την οικογένειά σου. Προσευχή είναι απλά μια συζήτηση ανάμεσα σε σένα και σε Μένα. Θέλω να είμαι ο καλύτερος σου φίλος.
      -- Σε μια συζήτηση υπάρχουν δυο άτομα που συζητούν, μιλάει ο καθένας με τη σειρά του και ο άλλος ακούει, στην προσευχή του ο άνθρωπος μιλάει μόνος, ο θεός δεν λέει τίποτα. Για ν’ απαντήσει ο θεός, πρέπει να βγάλουμε το καπέλο μας ή τα παπούτσια μας;
6. ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΙΣΤΗ
Μπορώ να δω πολλά πράγματα από εδώ ψηλά τα οποία εσύ δεν μπορείς να δεις από εκεί που είσαι. Να έχεις πίστη σε Μένα γιατί γνωρίζω τι κάνω. Εμπιστεύσου Με. Δε θα ήθελες να βλέπεις αυτά που βλέπουν τα μάτια Μου. Θα συνεχίσω να νοιάζομαι για σένα, να σε προστατεύω, να βλέπω τις ανάγκες σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να Μ' εμπιστευτείς. Αν και τα καθήκοντα μου είναι πολύ μεγαλύτερα από τα δικά σου, φαίνεται σα να δυσκολεύεσαι πολύ να κάνεις το μέρος σου. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να Μ' εμπιστευτείς;
      -- Και να τραγουδούμε σαν τους μάρτυρες του Ιεχωβά; «Μ’ όλη μου τώρα εγώ την καρδιά θα σε δουλεύω θεέ μου πιστά». Η δουλειά του θεού ήταν εύκολη, έλεγαν στους εργάτες να μην κάνουν απεργία γιατί ο θεός δεν αγαπάει τους απεργούς! «Οι δούλοι να υπακούτε στους κατά κόσμο κυρίους σας» είπε ο θεός, δια στόματος; τον αγίων Αποστόλων! Εφεσίους 6,5.
7. ΜΑΘΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ
Είχες μάθει να μοιράζεσαι όταν ήσουν μόνο δύο χρονών! Πότε ξέχασες να το κάνεις; Ο κανόνας ισχύει και σήμερα! Μοιράσου τις εμπειρίες σου με ανθρώπους που είναι λιγότερο προνομιούχοι από εσένα. Μοιράσου τη χαρά σου με αυτούς που χρειάζονται ενθάρρυνση. Να μοιράζεσαι το γέλιο σου με αυτούς που δεν άκουσαν κανένα γέλιο για πολύ καιρό. Να μοιράζεσαι τα δάκρυα σου με αυτούς που ξέχασαν πώς είναι να κλαις. Να μοιράζεσαι την πίστη σου με αυτούς που δεν έχουν καθόλου πίστη.
      -- Να πιστεύουμε ότι ο θεός θα μας γιατρέψει; Τότε γιατί ο πρώην Αρχιεπίσκοπος δεν πήγε στο θεό του να γιατρευτεί, αλλά πήγε στην Αμερική σε καλύτερο γιατρό, σαν τον εβραίο βασιλιά Ασά; Β Χρονικών 16,12.
8. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ
Τα κανόνισα έτσι ώστε μέσα στη ζωή σου, να μπορείς να έχεις τόσες διαφορετικές εμπειρίες. Από παιδί , μεγαλώνοντας γίνεσαι ενήλικος, αποκτάς παιδιά, αλλάζεις εργασία πολλές φορές, ασχολείσαι με διάφορα επαγγέλματα, ταξιδεύεις σε τόσα πολλά μέρη, συναντάς χιλιάδες ανθρώπους, και δοκιμάζεις τόσα πολλά πράγματα. Πως μπορείς , λοιπόν , να είσαι τόσο ανυπόμονος, όταν Μου παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο από ότι περιμένεις για να χειριστώ κάτι που υπάρχει στη λίστα μου με τα πράγματα που πρέπει να κάνω; Εμπιστεύσου την δική μου χρονική στιγμή, γιατί ο δικός μου χρόνος είναι τέλειος. Απλά και μόνο , επειδή δημιούργησα όλο το σύμπαν μόνο μέσα σε 6 μέρες, όλοι πιστεύουν ότι πρέπει πάντοτε να βιάζομαι .
      -- Αρέσει στο συντάκτη να μιλάει για το θεό, αλλά δεν ξέρει ότι χίλια χρόνια δικά μας είναι μια μέρα για το θεό!
9. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Να είσαι ευγενικός, με τους άλλους ανθρώπους, επειδή τους αγαπώ όπως ακριβώς αγαπώ εσένα. Μπορεί να μην ντύνονται σαν και εσένα, ή να μιλούν όπως εσύ, ή να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ζεις εσύ, και όμως σας αγαπώ όλους. Σε παρακαλώ προσπάθησε να τα πηγαίνεις καλά μαζί τους για χάρη Μου. Δημιούργησα τον καθένα σας διαφορετικό με κάποιο τρόπο. Θα ήταν πολύ βαρετό αν ήσασταν όλοι πανομοιότυποι. Σε παρακαλώ, να ξέρεις ότι αγαπώ κάθε τι το ξεχωριστό που υπάρχει σε σας.
      -- Επειδή μας αγαπάει, γι’ αυτό αιχμαλωτίζει κάθε σκέψη μας και την κάνει να υπακούει στο Χριστό; Β Κορινθίους 10,5. Ο Χριστός στον ουρανό χρειάζεται αιχμαλώτους, ή ο ευλογημένος του θεού εδώ στη γη;
10. ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Παρόλο που σ' αγαπώ τόσο πολύ, πώς μπορείς να μην αγαπάς τον εαυτό σου; Δημιουργήθηκες από Εμένα, μόνο για ένα λόγο: για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Είμαι ο Θεός της Αγάπης. Αγάπησέ Με. Αγάπησε τους γείτονές σου. Αλλά επίσης αγάπησε τον εαυτό σου. Η καρδιά μου πονάει όταν σε βλέπω τόσο θυμωμένο με τον εαυτό σου, όταν τα πράγματα είναι άσχημα. Είσαι πολύτιμος για μένα. Αυτό ποτέ να μην το ξεχάσεις...
      --Είναι ο θεός της αγάπης; γι’ αυτό τραγουδούσε ο εβραίος προφήτης και βασιλιάς Δαυίδ: «Ευλογημένος να ’σαι, Κύριε, εσύ, ο βράχος μου’ τα χέρια μου γυμνάζεις για τη μάχη, τα δάχτυλα μου για τον πόλεμο; Ψαλμός 144,1». Θαυμάστε και τα λόγια του θεού της αγάπης: «Αν κάποιος έρχεται κοντά μου και δεν απαρνιέται τον πατέρα του και τη μάνα του, τη γυναίκα του και τα παιδιά του, τους αδερφούς του και τις αδερφές του, ακόμη και την ίδια του τη ζωή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. Λουκάς 14,26. Τελειώνοντας ευχαριστώ τον άγνωστο συγγραφέα, για την προσπάθεια του να μας κάνει μαθητές του Ιησού, αλλά δυστυχώς ο Ιησούς δεν είναι ο θεός της αγάπης όπως νομίζει.

Η ΑΘΕΪΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΤΗ: Μεσαίωνας, το πραγματικό πρόσωπο του Χριστιανισμού

2011-03-11T21:04:00.000+01:00

Η ΑΘΕΪΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΤΗ: Μεσαίωνας, το πραγματικό πρόσωπο του Χριστιανισμού

YouTube - Κυριακή της Ορθοδοξίας . Οι κατάρες κατα των Ελλήνων

2011-03-09T21:29:00.001+01:00

YouTube - Κυριακή της Ορθοδοξίας . Οι κατάρες κατα των Ελλήνων

Προβλήματα του θεού χωρίς γυναίκα

2011-02-11T19:22:00.001+01:00

Τω καιρώ εκείνο, υπήρχαν πολλοί θεοί και θεές στη φαντασία των ανθρώπων, αλλά οι εβραίοι πίστευαν στον Ιεχωβά θεό χωρίς γυναίκα. Αργότερα ο Ιεχωβά θεός, θέλησε ν’ αποκτήσει ένα γιό αλλά με το φίλο του «Άγιο πνεύμα» δεν μπορούσε, επειδή οι άνδρες δεν κάνουν παιδιά.

Θα μπορούσε να πάρει μια θεά γυναίκα αλλά δεν αγαπούσε της γυναίκες, γι’ αυτό έστειλε το φίλο του στη γη να γονιμοποιήσει τη νεαρή Μαρία για ν’ αποκτήσει ένα γιό. Ο φίλος του δέχτηκε ευχαρίστως και τα κατάφερε μια χαρά, παρηγόρησε τη νεαρή Μαρία και ονομάστηκε παράκλητος που σημαίνει παρηγορητής!

Κάπως έτσι καταλαβαίνουν την ιστορία του θεού οι φτωχοί τω πνεύματι, και δεν τους άρεσε να μιμηθούν το παράδειγμα του θεού τους. Κανένας άνδρας δεν έστειλε το φίλο του σε μια γυναίκα, να κάνει ένα παιδί γι’ αυτόν! Για τους εβραίους, οι γυναίκες ήταν δούλες στο σύζυγο τους, γι’ αυτό η Σάρρα αποκαλούσε τον Αβραάμ κύριο =ιδιοκτήτη. Α Πέτρου γ΄6.

Συνεχίζοντας τη μελέτη της Αγίας Γραφής, διαπίστωσα ότι ο άνδρας μπορούσε να έχει δυο γυναίκες ταυτοχρόνως, ν’ αγαπάει τη μια περισσότερο από την άλλη, και δεν μολύνονταν! Δευτερονόμιο 21,15. Η γυναίκα αν είχε δεύτερο σύζυγο έστω και νόμιμο, μολύνονταν και δεν μπορούσε να επιστρέψει στον πρώτο σύζυγο της αφού εμολύνθη! Δευτερονόμιο 24,4.

Στη μετάφραση Νέου Κόσμου (μαρτύρων του Ιεχωβά) στη γαλλική γλώσσα, ο θεός μιλάει στη Γένεση κ΄3 για τη Σάρρα, και λέγει ότι:

Εlle est possédée par un autre propriétaire = αυτή κατέχετε, από άλλον ιδιοκτήτη. Και στην Έξοδο κα΄2-3 μιλάει για εβραίο που θα ήταν δούλος σε άλλον εβραίο για 6 χρόνια, στον έβδομο χρόνο:

S’il entre seul, il sortira seul. S’il est propriétaire d’une femme, alors sa femme devra sortir avec lui = Αν μπήκε (στη δουλεία) μόνος, θα βγει μόνος. Αν είναι ιδιοκτήτης γυναικός, τότε η γυναίκα του πρέπει να βγει (απ’ τη δουλεία) μαζί του. Σύμφωνα μ’ αυτή τη μετάφραση, και ο δούλος μπορούσε να είναι ιδιοκτήτης γυναικός!

Ο θεός είναι που ήθελε της γυναίκες δούλες των ανδρών, ή οι άνδρες που είχαν την εξουσία, έγραψαν την Αγία Γραφή, και είπαν ότι έγραψαν τα λόγια του θεού για να φοβηθούν οι γυναίκες και να υπακούσουν;

Χούμορ: Ο άθεος και η χριστιανή τίγρη, ο παπάς, ο πάστωρ, ο ραβίνος κτλ.

2011-01-28T21:08:00.001+01:00

Στη ζούγκλα, ένας άθεος καταδιώκεται από μια τίγρη. Τη στιγμή που το θηρίο πλησίασε κι’ ετοιμάζονταν να τον καταβροχθίσει, ο άθεος έπεσε στα γόνατα και παρακάλεσε το θεό να τον σώσει.

Αμέσως φάνηκε ένα φώς ανάμεσα στα φύλα των δένδρων, η τίγρης έμεινε ακίνητη στον αέρα καθώς πήδηξε πάνω του, και η φωνή του θεού βρόντησε στο δάσος.

-- Πως τολμάς να με παρακαλέσεις, εσύ που με αγνοούσες πάντα!

-- Σε παρακαλώ σώσε με, στο εξής θα σε πιστεύω!

Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, ο θεός έκρινε ενδιαφέρων να προσηλυτίσει εύκολα έναν άθεο.

-- Θέλω να είμαι εύσπλαχνος, είπε, αλλά έχοντας υπ’ όψιν μου το παρελθόν σου, το μόνο που θέλω να κάνω, είναι να προσηλυτίσω την τίγρη σε μια καλή χριστιανή.

-- Ο άθεος άφησε ένα ουφ ανακουφίσεως. Την ίδια στιγμή μια αστραπή χτύπησε το ζώο που έπεσε στη γη.

-- Ευλόγησε με, Κύριε, αναφώνησε η τίγρης, καθώς και το φαγητό που θα φάω, στο όνομα του πατρός, και του υιού, και του αγίου πνεύματος, αμήν.

Ένας καθολικός παπάς, ένας διαμαρτυρόμενος πάστωρ και ένας Ιουδαίος Ραβίνος, συζητούσαν για να μάθουν ποιος αφιερώνει περισσότερα χρήματα για τη λατρεία του θεού.

-- Εγώ, είπε ο παπάς, εύκολο είναι. Τραβώ μια γραμμή στη γη, και στέκομε στην άκρη. Μετά παίρνω όλα τα χρήματα που μ’ έφερε η λατρεία και τα ρίχνω στον αέρα. Αυτά που πέφτουν δεξιά της γραμμής είναι για μένα, αυτά που είναι αριστερά αφιερώνονται στο θεό.

-- Η δική μου μέθοδος, λέγει ο πάστωρ, είναι σχεδόν ίδια με τη δική σου. Στέκομε στο κέντρο ενός κύκλου χαραγμένου στη γη και τα στέλνω όλα στον αέρα. Αυτά που μένουν στον κύκλο είναι δικά μου, απ’ έξω είναι του θεού.

-- Εσείς δεν είστε πολύ γενναιόδωροι, είπε ο Ραβίνος. Αναμφισβήτητα, εγώ αφιερώνω περισσότερα χρήματα από σάς, για να λατρεύσω το θεό. Εγώ τα στέλνω όλα στον αέρα, ο θεός αυτά που θέλει, τα παίρνει, αυτά που πέφτουν είναι δικά μου.

-- Ο γιατρός του Νοσοκομείου είναι βέβαιος. Μετά από μια εβδομάδα εντατική περιποίηση, ακολουθούμενη από λιγόχρονη ανάπαυση σε γηροκομείο, σας εγγυώμαι κύριε εφημέριε, σε ένα μήνα, θα είστε πάλι στα γόνατα.

-- Αν ο Αδάμ και η Εύα ήτανε κινέζοι, θα ήμασταν ακόμα όλοι στον παράδεισο. Η Εύα θα έτρωγε μάλλον το φίδι και όχι το μήλο!

Η Εκκλησία δεν απαγορεύει να δυσπιστούμε στο θεό, για απόδειξη, όλες έχουν ένα αλεξικέραυνο.

-- Μεγάλο νέο! Ανακαλύψαμε τον τάφο του Ιησού! Ναι, ναι αλήθεια είναι. Δεν με πιστεύεται; Και όμως έχουμε αναμφισβήτητη απόδειξη.

-- Πια απόδειξη; --Μέσα στο μνήμα, δεν βρήκαμε το σώμα του!

Μετάφραση από το Site http://atheisme.free.fr = Humour = Blagues. Χιούμορ, άθεος, παπάς, πάστωρ, ραβίνος, τίγρης, λατρεία,

Κάτω Κόσμος: Μια προσοδοφόρα επιχείρηση τού 12θεϊστικού ιερατείου

2011-01-10T16:41:00.002+01:00

Μ' αρέσει αυτό το μήνυμα που έλαβα.

Τι συνέβαινε στα Νεκρομαντεία τής Αρχαιότητας; Mιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ ΕΠΚΑ, κ. Γιώργος Ρήγινος. Οι ιερείς προσέφεραν γεύματα και ποτά με παραισθησιογόνα στούς προσκυνητές, τούς έβαζαν μέσα σε τάφους για μέρες και κατόπιν διοργάνωναν με διάφορα τεχνάσματα «παραστάσεις», ώστε να νομίζουν οι επισκέπτες, ότι μιλούσαν με τους νεκρούς.

Το δωδεκαθεϊστικό ιερατείο είχε στήσει στα νεκρομαντεία προσοδοφόρες επιχειρήσεις εξαπάτησης των αφελών πιστών τού δωδεκάθεου, που πίστευαν, ότι από εκεί κι ειδικότερα από το Νεκρομαντείο τού Αχέροντα, από τον πιο κοντινό στις πύλες τού Αδη χώρο, θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τούς χαμένους για πάντα αγαπημένους τους. Κατέβαιναν στην ανηχοϊκή κρύπτη, την κατάλληλα διακοσμημένη και εξοπλισμένη με μηχανισμούς ανεβάσματος και κατεβάσματος ειδώλων, ενώ οι ιερείς κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε διπλούς τοίχους κάνοντας
διάφορα κόλπα, σαν να ήταν πρόγονοι τού «μάγου» Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.

Στον αντίποδα τού ορθολογισμού των άθεων φιλοσόφων κι επιστημόνων τής αρχαιότητας ζούσε ένας κόσμος, που πίστευε στις μετά θάνατον ζωές, στις κατάρες, στις επικλήσεις των ψυχών των νεκρών, κ.λπ., ανάλογες δοξασίες με αυτές, που δέχτηκε -κι όχι εφηύρε- ο χριστιανισμός αργότερα. Για όλα αυτά και για διάφορα άλλα σχετικά θέματα, όπως το φόβο των ζωντανών προς τους νεκρούς, τούς καταδέσμους με τις κατάρες, που έβαζαν στούς τάφους
κ.ά. μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πρέβεζας - Άρτας, κ. Γιώργος Ρήγινος...

Νέα δημοσίευση: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1876 ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ
Διαδικτυακό Περιοδικό http://www.freeinquiry.gr/

Γενηθήτω το θέλημα σου, ως εν ουρανό και επί της γης.

2010-12-31T21:50:00.000+01:00

Αν αυτό που βλέπομε στης φωτογραφίες, είναι το θέλημα του θεού για της μουσουλμάνες, άνδρες το έγραψαν. Οι γυναίκες, δεν θέλουν να γίνετε αυτό το θέλημα του θεού και έχουν δίκαιο. Νομίζω ότι το κατάλαβαν οι άνδρες μουσουλμάνοι και της αφήνουν στα σπίτια τους, στο μαντρί σαν τα πρόβατα, όταν προσεύχονται δημοσίως.

Περισσότερα για την κακομεταχείριση των γυναικών στηνΑγία Γραφή, που τη σέβονται για λόγια του θεού, Εβραίοι, Χριστιανοί καιμουσουλμάνοι θα βρείτε στη διεύθυνση: http://tzsotirios.blogspot.com/p/blog-page.html

Αβραάμ, ο τυχερός φίλος του Θεού.

2010-12-22T16:06:00.000+01:00

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ο Αβραάμ στην εποχή του ήταν ο μόνος που πίστευε στον Ιεχωβά και περίμενε τη βοήθεια του. Και τον άκουσε να του λέει (όχι εντολές που θα έπρεπε να υπακούσει), αλλά προφητείες και υποσχέσεις που άρεσαν στον Αβραάμ: «θέλω ευλογήσει τους ευλογούντας σε, και τους καταρωμένους σε θέλω καταρασθή, και θέλουσιν ευλογηθή εν σοι πάσαι αι φυλαί της γης. Γένεσι ιβ΄3».

Με τον πλούσιο Αβραάμ ο Θεός ήταν πολλή ευγενικός, σύμφωνα με τη μετάφραση Νέου Κόσμου ο Θεός είπε στον Αβραάμ: S'il te plaît =Σε παρακαλώ, «Ανάβλεψον τώρα εις τον ουρανόν, και αρίθμησον τα άστρα, εάν δύνασαι να εξαριθμήσης αυτά, και είπε προς αυτόν, Ούτω θέλει είσθαι το σπέρμα σου. (χωρίς όρους και εντολές) Και επίστευσεν εις τον Κύριον, και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην. Γένεσις ιε΄5-6 και φίλος Θεού ωνομάσθη. Ιακώβου β΄23».

Ο Θεός είπε στον Αβραάμ, Σε παρακαλώ! σαν να μιλούσε με άλλον Θεό, αλλά, αν ο Αβραάμ ήταν φίλος =ισότιμος; του Θεού, δεν είχε τίποτα να φοβηθεί. Γι αυτό δεν βοήθησε τους άλλους ανθρώπους, δεν τους έδωσε ελεημοσύνη αλλά τους αγόρασε για δούλους, και είπε ότι οι δούλοι του ήτανε δώρα του Θεού! Μόνο που πίστεψε στην υπόσχεση του Θεού, και ο Θεός τον δικαίωσε και ονομάστηκε φίλος Θεού! Αυτή την εύκολη δικαίωση, επινόησε ο Αβραάμ και οι έξυπνοι απόγονοι του, να έχει ένα φίλο Θεό παντοδύναμο, και οι άλλοι πλήρωναν το φίλο του Θεού, Αβραάμ, να προσεύχεται γι' αυτούς. Γένεσις κ΄16-17 κδ΄35.

Ο Απόστολος Πέτρος έλεγε ότι ο Θεός του Αβραάμ αγαπούσε και τους δούλους, και τους συμβούλευε, όχι ν’ αποκτήσουν την ελευθερία τους, αλλά: «Οι οικέται, υποτάσσεσθε εν παντί φόβω εις τους κυρίους σας, ου μόνον εις τους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και εις τους διεστραμμένους. Α Πέτρου β΄18». Αν ο ιδιοκτήτης σκότωνε το δούλο του, θα έχανε τα χρήματα του. Αυτή θα ήταν η τιμωρία του ευλογούντος τον Αβραάμ εγκληματία, σύμφωνα με το θέλημα του θεού που το έγραψαν οι ευλογημένοι του Θεού ιδιοκτήτες των δούλων! Έξοδος κα΄20-21. Κάποιος έλεγε: η ιστορία θα με δώσει δίκαιο, σκέπτομαι να τη γράψω!

Νομίζω ότι ο μάρτυς του Ιεχωβά, που θα ζητήσει από ένα πλούσιο ιδιοκτήτη, οικονομική βοήθεια για τη θρησκεία του, μπορεί να τον διαβεβαιώσει ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν κάνουν απεργία. Αντιθέτως, συμβουλεύουν τους εργάτες να είναι ευγενικοί με τους εργοδότες, όπως ήταν ευγενικός ο Ιεχωβά με τον πλούσιο Αβραάμ. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά προφήτευαν ότι το τέλος του κόσμου πλησίαζε γοργά, και το 1975 θα ήμασταν στη βασιλεία του Θεού που θα έκανε τη γη παράδεισο. Όσοι νέοι πίστεψαν και εγκατέλειψαν της σπουδές τους για να γίνουν ιεροκήρυκες, θα δουλεύουν τώρα σε όλη τη ζωή τους σαν ανειδίκευτοι εργάτες.

Έλεγαν ότι πρέπει να μάθομε το θέλημα του Θεού μελετώντας την Αγία Γραφή, γι αυτό ο Θεός την προστάτευσε από τους εχθρούς της μέχρι την εποχή μας. Και μας προετοίμαζαν να ήμαστε έτυμοι, για να διδάξουμε το θέλημα του Θεού στους επιζώντες του Αρμαγεδδώνα, αλλά και σ’ αυτούς που περιμέναμε να αναστηθούν, και δεν θα ήξεραν τους νέους νόμους της οργανώσεως του Ιεχωβά. Νομίζω ότι δεν ήταν αναγκαία η προστασία του Θεού, την Αγία Γραφή την προστάτευαν ευχαρίστως οι ιδιοκτήτες των δούλων, αφού τα βιβλικά κείμενα υπεράσπιζαν με μεγάλη επιτυχία τα συμφέροντα τους.

Οι παραπομπές είναι από τη μετάφραση του Βάμβα.

Εικόνες αγάπης

2010-12-10T22:05:00.001+01:00

Αξίζει τον κόπο να ίδετε της εικόνες αγάπης, μ’ ένα κλικ στο σύνδεσμο που ακολουθεί:

http://tolmanagnoriseis.blogspot.com/2008/05/blog-post.html

Υπέρ της άνωθεν ειρήνης

2010-11-30T11:22:00.002+01:00

Όταν οι τούρκοι έκαναν το παιδομάζωμα, οι παπάδες δεν μπόρεσαν να διαμαρτυρηθούν, αφού κι’ αυτοί είχανε κάνει και συνέχιζαν το δικό τους παιδομάζωμα, βαπτίζοντας και διδάσκοντας το χριστιανισμό στα παιδιά των ελλήνων από τη νηπιακή ηλικία.

Και συνέχιζαν τη διδασκαλεία τους για να τα κάνουν καλούς χριστιανούς δούλους του Θεού. Στον ουρανό ο Θεός δεν χρειαζότανε δούλους, δεν είχε αμπέλια να σκάψουν, αλλά χρειαζόταν πολλούς δούλους οι ευλογημένοι του Θεού εδώ στη γη. Οι τούρκοι τα έκαναν καλούς μουσουλμάνους στρατιώτες, γενίτσαρους, πού δεν δίσταζαν να σκοτώνουν τους χριστιανούς.

Μετά την απελευθέρωση παρατήρησαν ότι εν καιρώ ειρήνης οι εκκλησίες είναι σχεδόν άδειες αλλά εν καιρώ πολέμου είναι γεμάτες, όλοι παρακαλούν το Θεό και τους αγίους να φέρουν ειρήνη εδώ στη γη για να σώσουν τη ζωή μας. Αλλά για τους παπάδες, η ζωή μας εδώ στη γη δεν έχει την προτεραιότητα γι’ αυτό παρακαλούν το Θεό πρώτα, «Υπέρ της άνωθεν ειρήνης» και μετά «υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου».

Γι’ αυτούς, ο θάνατος δεν είναι αυτός που χωρίζει τη ψυχή εκ του σόματος, αλλά αυτός που χωρίζει τη ψυχή από του Θεού. Τα Χριστούγεννα λένε στης Καταβασίες, στην Ωδή ε΄. «Θεός ων ειρήνης, Πατήρ οικτιρμών κτλ». Αν ο Θεός ήθελε ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων, θα έκανε πρώτα ειρήνη «άνωθεν» μεταξύ των αγγέλων, αντί να μας πληροφορεί ότι και οι άγγελοι στον ουρανό θα έχουν πόλεμο μεταξύ τους. Αποκάλυψις ιβ΄7.

Εβραίοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, αναγνωρίζουν την Αγία Γραφή σαν αξιόπιστα λόγια του Θεού. Κανονικά θα έπρεπε ο Θεός να διδάσκει ειρήνη στους ανθρώπους, και όμως ο Ψαλμός ρμδ΄1 μας πληροφορεί ότι ο Θεός διδάσκει πόλεμο: «Ευλογητός ο Κύριος, το Φρούριον μου, ο διδάσκων τας χείρας μου εις πόλεμον, τους δακτύλους μου εις μάχην».

Αν οι θρησκευτικοί ηγέτες λένε στους στρατιώτες, ότι ο Θεός υπόσχεται να τους μάθει την τέχνη του πολέμου, και να τους δώσει: «οικίας πλήρεις πάντων των αγαθών, τας οποίας δεν εγέμισας, φρέατα ηνοιγμένα, τα οποία δεν ήνοιξας, αμπελώνας και ελαιώνας, τους οποίους δεν εφύτευσας. Δευτερονόμιο ς΄10-11».

Αν υπόσχονται μεταθανάτιες απολαύσεις: «Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε, και ωτίον δεν ήκουσε, και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν. Α Κορινθίους β΄9». Τότε οι νεαροί στρατιώτες θα συνεχίσουν τον πόλεμο, για ν’ απολαύσουν τα αγαθά που τους υπόσχετε ο Θεός, μόνο που η ελπίδα δεν είναι πραγματικότητα.

Η πίστη που οδηγεί σε πόλεμο είναι επικίνδυνη για όλους, απειλή τη ζωή μας και δημιουργεί πολύ μεγάλη φτώχια, ο λαός απελπίζεται, ιδίως τα ορφανά παιδιά που αυξάνονται και πληθύνονται σε καιρό πολέμου. Έζησα την εμπόλεμη κατάσταση στη δεκαετία του 1940, κι’ εύχομαι να σταματήσει ο πόλεμος σε όλα τα μέρη της γης. Η γελοιογραφία είναι από το Δαυλό.

Οι ωφελούμενοι από τη θρησκευτική διδασκαλεία

2010-11-24T22:23:00.002+01:00

Στης αρχές της δεκαετίας του 1970, οι Ορθόδοξοι κατηγορούσαν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι πληρώνονταν για να διδάσκουν τη θεωρία τους, και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ρωτούσαν: Ποιός θα σε πληρώσει για να διδάξεις ηθική; Τότε δεν ήξερα κι’ εγώ, αλλά μετά από τόσα χρόνια μελέτη, νομίζω ότι θα πληρώσουν αυτοί που δεν έχουν αισθήματα, και λένε ότι τα συμφέροντα είναι συμφέροντα, γι’ αυτούς στα συμφέροντα δεν υπάρχουν αισθήματα. Σ’ αυτούς συμφέρει να διδάξεις μια θρησκεία στους άλλους και να τους κάνεις πρόβατα, να τους βάλεις στο μαντρί σου και να σε πληρώνουν μισθό αρχιμανδρίτη.

Από τους ανθρώπους =πρόβατα θα παίρνουν το γάλα, το μαλλί και τα αρνιά =παιδιά τους. Τα δικά τους παιδιά σπουδάζουν στο εξωτερικό, οι ποιμένες και οι αρχιμανδρίτες θα διδάσκουν τα δικά μας παιδιά να υπερασπίζουν εν καιρώ πολέμου το πάτριο έδαφος, που εν καιρώ ειρήνης, δεν θα έχουν ένα χωράφι για να καλλιεργήσουν και θα φεύγουν για το εξωτερικό. Μας διδάσκουν επίσης να λέμε την αλήθεια όπως συμβουλεύει ο Απόστολος Παύλος τους «Εφεσίους 4,25. Πετάξτε από πάνω σας το ψέμα και ο καθένας ας λέει την αλήθεια στο διπλανό του.»

Καλό είναι να λέμε την αλήθεια ο ένας στον άλλον, αλλά αν κάποιος λέει ψέματα για να κερδίσει χρήματα, βρίσκει και παραδείγματα (αγίων στη θεόπνευστη;) Αγία Γραφή. Στους Γαλάτας 1,17 ο Απόστολος Παύλος λέει ότι μετά τον προσηλυτισμό του στο χριστιανισμό πήγε στην Αραβία. Ο Λουκάς στης Πράξεις 9,26 λέει ότι ο Παύλος ή «Σαύλος πήγε στην Ιερουσαλήμ και προσπαθούσε να συνδεθεί με τους μαθητές. Όλοι όμως τον φοβούνταν και δεν πίστευαν ότι είναι μαθητής.»

Είναι φανερό ότι ο ένας από τους δυο (αγίους) λέει ψέματα. Αλλά και οι πανούργοι βρίσκουν παραδείγματα (αγίων) στην Αγία Γραφή, αφού ο Ιακώβ εξαπάτησε τον τυφλό πατέρα του για να πάρει την ευλογία του. Γένεσις 27. Αργότερα εξαπάτησε και τον πεθερό του, για να του πάρει τα καλύτερα πρόβατα. Γένεσις 30,25-43. Και ο Απόστολος Παύλος ομολογεί: «όντας πανούργος σας κατέκτησα με δόλο. Β. Κορινθίους 12,16.»

Οι έχοντες πολιτική ή θρησκευτική εξουσία, διαφημίζουν τον εαυτό τους σαν τον Απόστολο Παύλο που λέει ότι «ως έμπειρος αρχιμάστορας έβαλα εγώ το θεμέλιο. Α Κορινθίους 3,10.» Αλλά δεν τους συμφέρει να υπάρχουν και άλλοι που λένε ότι είναι αρχιμάστορες, φοβούνται να μη χάσουν την εξουσία τους. Γι αυτό τους συμφέρει να πληρώσουν τους ιεροκήρυκες, για να διδάσκουν τους εύπιστους: «Άσε να σε παινεύει άλλος κι όχι το στόμα σου, ξένος κι όχι τα χείλη τα δικά σου. Παροιμίαι 27,2.»

Η θρησκεία συμφέρει και στους άρρωστους, που αισθάνονται ότι είναι οι τελευταίοι των ανδρών, αλλά όταν ομιλούν για ηθική από τελευταίοι που είναι γίνονται πρώτοι! Β Κορινθίους 12,7-9. Και διδάσκουν τους άλλους να γίνουν πρώτοι σαν αυτούς χωρίς γυναίκα, και λένε: «Ο καιρός που απομένει είναι πολύ λίγος, έτσι ώστε όσοι έχουν σύζυγο ας ζουν σαν να μην έχουν. Α Κορινθίους 7,29». Πέρασαν 2000 χρόνια από τότε, ο λίγος καιρός δεν τελείωσε, και η βασιλεία του θεού δεν ήρθε ακόμα!

Και οι δουλέμποροι επωφελήθηκαν την εποχή εκείνη, από τα λόγια του Παύλου που έλεγε στους δούλους: «Ήσουν δούλος όταν σε κάλεσε (ο θεός;) Μη νοιάζεσαι γι’ αυτό. Κι αν ακόμα έχεις τη δυνατότητα να γίνεις ελεύθερος, προτίμησε μάλλον αυτό που είσαι. Η ερμηνεία του Κολιτσάρα λέει: προτίμα την κατάστασιν της δουλείας! Α Κορινθίους 7,21».

Περήφανοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, έλεγαν τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: «Τα όπλα με τα οποία πολεμάμε εμείς δεν είναι κοσμικά, αλλά έχουν τη δύναμη από το θεό να γκρεμίζουν οχυρά. Με αυτά ανατρέπουμε ψεύτικους ισχυρισμούς και καθετί που ορθώνεται με αλαζονεία εναντίων της γνώσεως του θεού. Με αυτά αιχμαλωτίζουμε κάθε σκέψη και την κάνουμε να υπακούει στο Χριστό. Β Κορινθίους 10,4-5».

Μόνο που ο Χριστός στον ουρανό δεν χρειαζόταν αιχμαλώτους, τους έκαναν δούλους καλούς και φρόνιμους, και πλούτιζαν οι ευλογημένοι του θεού εδώ στη γη. Και οι συμβουλές συνεχίζονταν: «Οι δούλοι υπακούτε τους επίγειους κυρίους σας σε όλα, όχι υποκριτικά, μόνο δηλαδή όταν σας βλέπουν, για να τους είστε αρεστοί, αλλά με ειλικρινή καρδιά και από σεβασμό προς το θεό.

Όποια εργασία κάνετε να την κάνετε με την καρδιά σας, σαν να δουλεύεται για τον Κύριο κι όχι για τους ανθρώπους. Ξέρετε καλά ότι θα πάρετε από τον Κύριο ως ανταμοιβή σας την κληρονομία της βασιλείας του, (υποσχέσεις που δε στοίχιζαν τίποτα στους κυρίους.) Γιατί στην πραγματικότητα ο Κύριος τον οποίον υπηρετείτε είναι ο Χριστός. Κολοσσαείς 3,22-24». Εδώ ταυτίζει το Χριστό με τον Κύριο των δούλων, και νομίζω ότι καλύτερους δικηγόρους από τους ιεροκήρυκες, δεν θα βρουν οι κύριοι των δούλων =εργατών για την εποχή μας.

Γελοιογραφία-Κοίτα ποιός γελάει...

2010-11-12T21:49:00.002+01:00

Μ’ άρεσε αυτή η γελοιογραφία, και την αντέγραψα από τη διεύθυνση: http://www.pare-dose.net/?p=3768

Και η γελοιογραφία που ακολουθεί ωραία είναι.

Σύγχυση και ενοχοποίηση Ορθοδόξων, και Μαρτύρων του Ιεχωβά.

2010-10-29T15:33:00.004+02:00

Όταν ένας χριστιανός ορθόδοξος προσέξει καλύτερα τα λόγια που ακούει στην εκκλησία, θ’ αναρωτιέται μήπως τα λένε επίτηδες μπερδεμένα, για να μην καταλαβαίνει, και να ρωτάει τον παπά, αναγνωρίζοντας ότι αυτός τα ξέρει καλύτερα. Στην ακολουθία του όρθρου διαβάζοντας το ψαλμό ρβ΄14-16 (Ο΄) λένε (ο θεός) «Εμνήσθη ότι χούς εσμεν (ργ΄Μ.Β): ενθυμείτε ότι είμεθα χώμα (όχι πνεύμα). Και συνεχίζουν: Άνθρωπος ωσεί χόρτος αι ημέραι αυτού, ωσεί άνθος του αγρού, ούτως εξανθήσει. Ότι πνεύμα διήλθεν εν αυτώ, και ουχ υπάρξει (το πνεύμα =ο αέρας), και ουκ επιγνώσεται έτι τον τόπον αυτού», και στο τέλος λένε στα μνημόσυνα: Μετά πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων, τας ψυχάς των δούλων σου κτλ.

Στη Γένεσι β΄7 (Μ.Β) διαβάζομαι ότι: έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν. Έγινε ψυχή, όχι ψυχή και σόμα. Και ο Ιησούς ρωτώντας τους Εβραίους έλεγε: Έξεστι τοις σάββασιν αγαθοποιήσαι ή κακοποιήσαι; ψυχήν σώσαι ή αποκτείναι; Μάρκος γ΄4. (Κ) Γίναμε από χώμα =ψυχές, και πεθαίνομε, αυτοί συνεχίζουν να λένε διαβάζοντας στον εσπερινό του Σαββάτου: Ζωήν τω κόσμω δωρούμενος. Αφθαρσίαν και ζωήν δωρούμενος τω γένει των ανθρώπων. Ως Θεός δωρούμενος ημίν ατελεύτητον ζωήν και το μέγα έλεος. (1)

Τη μεγάλη Παρασκευή ψάλουν: Εξηγόρασας ημάς (τους Έλληνες;) εκ της κατάρας του νόμου, (ο νόμος εδόθη μόνο στους εβραίους, συνεπώς η κατάρα του νόμου ήταν μόνο για τους Εβραίους), την αθανασίαν επήγασας ανθρώποις. Το μέγα Σάββατο ψάλουν: Μεγαλύνομέν σε, Ιησού βασιλεύ, και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου, δι’ ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς. (2) Και όμως, κανένας δεν έγινε αθάνατος, όλοι πεθαίνουμε και κανένας δε γλυτώνει τη φθορά!

Άδης για τους Εβραίους ήταν ο τάφος, αφού στον Άδη πήγαν και οι ζωντανοί. Αριθμοί ις΄30-33. Ιεζεκιήλ λβ΄27. (Μ.Β) Άδης για τους εθνικούς ήταν ο τόπος διαμονής των ψυχών και ταυτοχρόνως θεός που μπορούσε να μιλάει. Μελέτησαν το δεύτερο μέρος του απόκρυφου βιβλίου με τίτλο Πράξεις του Πιλάτου, και το Μέγα Σάββατο ψάλουν το συμπέρασμα: Σήμερον ο Άδης στένων βοά κτλ. (3) Αν ο Άδης δεν είναι θεός αλλά τάφος ή φυλακή των ψυχών, δεν μπορεί να μιλάει. Πιστεύουν ότι μιλούσε η γαϊδούρα του Βαλαάμ! Και τα ντουβάρια της φυλακής ομιλούν; Αριθμοί κβ΄28-30. Β. Πέτρου β΄16 (Μ.Β)

Στον Ακάθιστο ύμνο ψάλουν: Ουκ ελάτρευσαν τη κτίσει οι θεόφρονες παρά τον κτίσαντα. (4) Στη μεγάλη παράκληση ψάλουν τα αντίθετα: Άλαλα τα χείλη των ασεβών των μη προσκυνούντων την εικόνα! (5) Εγκωμιάζουν τους Εβραίους που δεν προσκύνησαν τη κτίσει =την εικόνα που έκαμε ο βασιλεύς Ναβουχοδονόσωρ, φοβούμενοι το Θεό τους. Δευτερονόμιο δ΄16 Δανιήλ κεφάλαιο γ΄. Και ταυτοχρόνως καταρώνται αυτούς που δεν προσκυνούν μια εικόνα! Εντολές αντίθετες σαν αυτές προκαλούν σύγχυση στους φτωχούς το πνεύματι, αλλά τη δουλειά τους κάνουν και συνεχίζουν:

Ο Σταυρός του Χριστού ήτανε ξύλο άψυχο, λένε πως έγινε τίμιο ξύλο, αγίασε, ακούει και προσευχές! Το κομμάτιασαν οι πιστοί, και κράτησαν για τον εαυτό τους ένα κομμάτι ξύλο του σταυρού για φυλαχτό! Κάθε τρίτη Κυριακή των νηστειών παρακαλούν το Σταυρό να τους αγιάσει και ψάλουν: Εν φωναίς αλαλάξωμεν, εν ωδαίς μεγαλύνωμεν, τον Σταυρόν τον τίμιον ασπαζόμενοι, και προς αυτόν εκβοήσωμεν: Σταυρέ πανσεβάσμιε, καθαγίασον ημών τας ψυχάς και τα σώματα τη δυνάμει σου! (6) Αν τους άκουγε ο προφήτης Ηλίας θα έλεγε: Επικαλείσθε μετά φωνής μεγάλης, πανσεβάσμιος είναι, ίσως κοιμάται … και θέλει εξυπνήσει. Α. Βασιλέων ιη΄27 (Μ.Β)

Λένε ότι ο Ιησούς είναι (Θεός Υιός) και τους έδωσε το δικαίωμα να συγχωρούν αμαρτίες, όταν είπε: Αν τινών αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς, άν τινων κρατείτε, κεκράτηνται. Και όμως, δεν συγχωρούν αυτούς που (ο Θεός τους) συγχώρησε λέγοντας: Πάτερ άφες αυτοίς ού γάρ οίδασι τι ποιούσι. Ιωάννης κ΄23. Λουκάς κγ΄34. (Κ) Και παρακαλούν το (Θεό Υιό) ν’ αλλάξει γνώμη, και να εκδικηθεί: Δός αυτοίς, Κύριε, το ανταπόδομα αυτών, ότι κενά κατά σού εμελέτησαν. (7)

Στη Γένεσι α΄28 θ΄1 (Μ.Β) διαβάζομε ότι ο Θεός είπε στους ανθρώπους: Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε την γην. Μήπως αργότερα ο θεός άλλαξε γνώμη, και τους είπε ότι η τεκνοποίηση είναι αμαρτία; Γι αυτό λένε στην εκκλησία: Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην, και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου; Ψαλμός ν΄7. Ο΄, ή προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τους φτωχούς το πνεύματι, για να πληρώνουν της παρακλήσεις τους; Στη νεκρώσιμη ακολουθία ψάλουν: «Των Αγίων ο χορός εύρε πηγήν της ζωής και θύραν παραδείσου. Εύρω καγώ την οδόν δια της μετανοίας, το απολωλός πρόβατον εγώ είμαι…» (8)

Μας υποχρεώνουν να πιστεύουμε ότι είμαστε αμαρτωλοί, και θα βρούμε την οδό του παραδείσου, δια της μετανοίας. Λένε στο Θεό ‘‘τραγουδιστά’’ ότι είμαστε ανόητοι σαν το χαμένο πρόβατο. Αλλά άγιος, δεν σημαίνει αναμάρτητος και δεν μας εξηγούν: Και οι άγιοι ήταν σαν τα χαμένα πρόβατα, και βρήκαν την οδό δια της μετανοίας; Οι εκλεκτοί του θεού Εβραίοι, πίστευαν στην εποχή του Χριστού ότι οι άρρωστοι και οι ανάπηροι ήταν αμαρτωλοί, γι’ αυτό είπανε στον πρώην τυφλό: Συ εγεννήθης όλος εν αμαρτίαις, και συ διδάσκεις ημάς; Ιωάννης θ΄34 (Μ.Β)

Στης αρχές της δεκαετίας του 1970, ένας καθηγητής Μαρτύρων του Ιεχωβά με τίτλο υπηρέτης, αργότερα με τίτλο πρόεδρος, και στο τέλος πρεσβύτερος (εκλεκτός του Θεού κι’ αυτός), μας εξηγούσε τη θεραπεία του παραλυτικού και μας έλεγε ότι ο άνθρωπος ήτανε παράλυτος εξ αιτίας των αμαρτιών του, αφού ο μισθός της αμαρτίας είναι (ασθένεια και) θάνατος. Ρωμαίους 6,23 γι’ αυτό ο Ιησούς συγχώρησε πρώτα της αμαρτίες του, και από τη στιγμή που συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες του, θεραπεύτηκε. Μπορούσε να περπατήσει κουβαλώντας το κρεβάτι του, και να πάει στο σπίτι του! Λουκάς ε΄20-24.

Ενοχοποιούσε τους αρρώστους αντί να τους παρηγορήσει, αλλά δεν μας είπε αν αυτός που μας δίδασκε ήταν αναμάρτητος, αφού ήταν καλά στην υγεία του. Νομίζω ότι μερικοί θα ήθελαν να ρωτήσουν, γιατί οι άλλοι αμαρτωλοί δεν είναι άρρωστοι; Αλλά φοβήθηκαν να μη θεωρηθούν ολιγόπιστοι. Τους πιστούς αγαπάει ο Θεός, (και ο επίγειος, που πληρώνει το μισθό τους) και τους δίνει τα προνόμια. Γι’ αυτούς που ζητούν αποδείξεις σαν τον άπιστο Θωμά ο Ιησούς είπε: Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες. Ματθαίος στ΄30, θ΄29. Ιωάννης κ΄29 (Κ) Επομένως αυτοί που ρωτούν δεν θα γίνουν πρεσβύτεροι, δεν μπορούν να διδάσκουν πίστη σε άλλους αφού αμφιβάλουν.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μαθαίνουν τα αποτελέσματα της έρευνας που έκαναν για το καλό τους, οι διορισμένοι (κατά τη γνώμη τους) από το Άγιο Πνεύμα πρεσβύτεροι στην Αμερική, που ονομάζονται: Όχι (οι ελεύθερα σκεπτόμενοι) αλλά, η τάξης του πιστού και φρόνιμου δούλου. Ευχαριστούν το Θεό για τα νέα σημεία της (αλήθειας), που αποκαλύπτει σ’ αυτούς τους (ανάξιους, έτσι πίστευαν και το έλεγαν), κάθε εβδομάδα από τη ‘‘Σκοπιά’’!

Δεν αγαπούν τους ολιγόπιστους, δεν ομιλούν μεταξύ τους για ελευθερία λόγου και σκέψεως. Όποιος τολμήσει, θα χάσει την αγάπη και την εκτίμηση της οικογενείας του, και τη συναναστροφή των φίλων του διότι η Αγία Γραφή λέγει: ‘‘μη λέγετε εις αυτόν το χαίρειν’’ Β. Ιωάννου 10 (Μ.Β) και θα βρεθεί στην απομόνωση.

Οι αριθμοί παραπέμπουν στης σελίδες του βιβλίου, Μέγας και ιερός Συνέκδημος Ορθοδόξου Χριστιανού. (1) 192 & 193. (2) 1094 & 1170. (3) 1194. (4) 101. (5) 86. (6) 853. (7) 1092. (8) Τη νεκρώσιμη ακολουθία, δεν τη βρήκα στο Συνέκδημο και τα έγραψα από μνήμης, αν έκανα λάθος μη διστάσετε να μου το πείτε. (Μ.Β) =Μετάφραση Βάμβα. (Κ) =Κείμενο.

Διαιρούν και βασιλεύουν

2010-10-05T16:54:00.001+02:00

Οι διδάσκοντες αγαπάτε αλλήλους, παρακαλούν το θεό «Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και … της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου… Συνέκδημος σελίδα 364». Αλλά σε περίπτωση πολέμου, Χριστιανοί, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι, τον ίδιο θεό Γιαχβέ παρακαλούν. Να ευλογήσει τα όπλα τους, για να σκοτώσουν πολλούς εχθρούς του θεού τους;! Οι Χριστιανοί και οι Μουσουλμάνοι, θα κερδίσουν εισιτήριο για τον παράδεισο! Το Πάσχα και τα Χριστούγεννα σταματούν τον πόλεμο, και δοξολογούν οι Χριστιανοί στρατιώτες το θεό τους Ιησού, που έλεγε ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας! Ματθαίος 5,44.

Στον πόλεμο σκοτώνονται πολλοί και τα παιδιά τους μένουν ορφανά, αλλά ας γίνει το θέλημα του θεού να γεμίζουν οι εκκλησίες, και για τα ορφανά, λένε, ότι θα φροντίσει ο θεός αρκεί να μάθουν να προσεύχονται για να τους δώσει τον άρτο τον επιούσιο. Οι θρησκείες και οι αιρέσεις, διδάσκουν τα δόγματα τους στα παιδιά, διαιρούν και τους εργαζόμενους. Σε μια οικογένεια με 10 άτομα, αν έχει ο καθ’ ένας τη θρησκεία του, δεν θα μπορέσουν να συνεννοηθούν για να ζητήσουν αύξηση μισθού από τον εργοδότη τους, αφού ο καθένας προσπαθεί να γίνει δούλος του θεού πιστός και φρόνιμος, και θεωρεί τον άλλο δούλο του διαβόλου!

Οι παπάδες μαθαίνουν στα παιδιά των εργατών να τραγουδούν: «Ευλογητός ει, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματα σου». Αυτός που είναι Κύριος, λένε ότι έχει δικαιώματα και τον παρακαλούμε να μας τα διδάξει, εμείς οι εργάτες έχομε υποχρεώσεις, καθήκοντα, αλλά όχι και δικαιώματα! Αν κάποιος αλλάξει το τραγούδι τους, και λέγει στην εκκλησία: Δίδαξε με τα δικαιώματα μου θα θυμώσει ο Κύριος, αλλά και ο Παπάς, και θα λένε ότι αυτός είναι δούλος του διαβόλου, αποφεύγεται τη συναναστροφή του, και μη τον ακούτε όταν μιλάει, θα χάσετε την πίστη σας και θα πάτε στην κόλαση!

Μας δίδαξαν από την Αγία γραφή, ότι: «Όποιος δεν θέλει να εργάζεται, αυτός να μη τρώει κιόλας. Β΄ Θεσσαλονικείς 3:10» και, «Όταν έχουμε, λοιπόν, τροφές και ενδύματα, θα αρκεστούμε σ’ αυτά. Α΄ Τιμόθεον 6:8». Αυτό είναι το θέλημα του θεού, να δουλεύουμε μόνο για τροφές και ενδύματα; Και όταν δουλεύομε σε δουλειές ανθυγιεινές στους υπόνομους, ή επικίνδυνες στα ορυχεία, μας παρηγορούν: «Παιδιά μου, έφτασε το τέλος. Έχετε ακούσει σχετικά με τον ερχομό του αντίχριστου. Τώρα, λοιπόν, έχουν παρουσιαστεί πολλοί αντίχριστοι. Απ’ αυτό καταλαβαίνουμε πως έφτασε το τέλος».

Πίστεψε ο Ιωάννης ότι είχε φτάσει το τέλος στην εποχή του, και αργότερα έβλεπε και «μια πύλη ανοιχτή στον ουρανό». Α΄ Ιωάννου 2:18». Αποκάλυψη 4,1. Και μετά το τέλος αυτού του κόσμου, θα έρθει λένε η Δευτέρα παρουσία του Χριστού, και η βασιλεία του Θεού στη γη, όπως υπάρχει στον Ουρανό. Λάθος έκανε ο Ιωάννης, ή παρηγορούν τον άρρωστο ως που να βγει η ψυχή του; Από τότε που τα έγραψε πέρασαν 1900 χρόνια περίπου, και η βασιλεία του θεού δεν ήρθε ακόμα στη γη, αλλά αφού πληρώνονται, συνεχίζουν να λένε ότι έρχεται στην εποχή μας!

Ο καλός χριστιανός πιστεύει

2010-09-29T18:32:00.000+02:00

Ο καλός χριστιανός πιστεύει στα λόγια του Χριστού: «Μη μεριμνήσητε λοιπόν, λέγοντες, Τι να φάγομεν, ή τι να πίωμεν, ή τι να ενδυθώμεν; Διότι πάντα ταύτα ζητούσιν οι εθνικοί «Ειδωλολάτρες», επειδή εξεύρει ο Πατήρ σας ο ουράνιος ότι έχετε χρείαν πάντων τούτων. Αλλά ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή». Γι’ αυτό, ο καλός χριστιανός μεριμνά και υπερασπίζει πρώτα τα συμφέροντα της βασιλείας του Θεού, και όχι τα δικά του.

Ακούει με υπομονή τον παπά στην εκκλησία, να λέγει το Κύριε ελέησον 500 φορές =Συνέκδημος Ορθοδόξου 14 Σεπτεμβρίου σελίδες 499-500 «ως οι εθνικοί, διότι νομίζουσιν ότι με την πολυλογίαν αυτών θέλουσιν εισακουσθή», έλεγε ο Ιησούς. Και αν θέλει να γίνει τέλειος πουλάει την περιουσία του, μοιράζει τα χρήματα στους φτωχούς για θα έχει θησαυρό στον ουρανό, σε αντίθεση με τους παπάδες που έχουν το θησαυρό τους εδώ στη γη, και ακολουθεί το Χριστό. Ματθαίος ς΄7,31-33,ιθ΄21.

Ο καλός χριστιανός δεν επαναστατεί, αλλά υπακούει στα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Πάσα ψυχή ας υποτάσσεται εις τας ανωτέρας εξουσίας, διότι δεν υπάρχει εξουσία, ειμή από Θεού, αι δε ούσαι εξουσίαι, (των Ρωμαίων για την εποχή του) υπό του Θεού είναι τεταγμέναι. Ώστε ο εναντιούμενος εις την εξουσίαν, εναντιούται εις την διαταγήν του Θεού». Ρωμαίους ιγ΄1-2. Σύμφωνα μ’ αυτά οι έλληνες επαναστάτες, δεν ήταν καλοί χριστιανοί, γι’ αυτό τους αφόρισαν οι παπάδες.

Η ερμηνεία του Κολιτσάρα στο εδάφιο Α Κορινθίους ζ΄21 λέγει: «Εκλήθης εις την πίστιν καθ’ όν χρόνον ήσο δούλος; Μη σε μέλη δια την δουλείαν σου αυτήν. Αλλά και αν ακόμη ημπορής να γίνης ελεύθερος, χρησιμοποίησε μάλλον και προτίμα την κατάστασιν της δουλείας». Οι καλοί χριστιανοί δούλοι, «υπακούετε κατά πάντα εις τους κατά σάρκα κυρίους σας» «εκ ψυχής εργάζεσθε, ως εις τον Κύριον, και ουχί εις ανθρώπους». Κολοσσαείς γ΄22-23. Δέχονται την Αγία Τριάδα και δεν προσέχουν ότι: ο Θεός δεν ήταν ο Λόγος, αλλά «Θεός ήν = ήταν ο Λόγος» χωρείς το άρθρο (ο) ήταν θεός αλλά δεν ήταν ο Θεός. Ιωάννης α΄1. θεός εις τον Φαραώ ήταν κι’ ο Μωϋσής. Έξοδος ζ΄1. «Ο θεός του κόσμου τούτου» είναι ο διάβολος, Β Κορινθίους δ΄4.

Ο Ιησούς είναι «εικών του Θεού του αοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως». Κολοσσαείς α΄15. Ο Ιησούς έχει Θεόν, δεν είναι ο Θεός, αλλά «η αρχή της κτίσεως του Θεού». Αποκάλυψις γ΄12,14. «Είναι εις Θεός, εις και μεσίτης Θεού και ανθρώπων, (όχι θεάνθρωπος) αλλά άνθρωπος Χριστός Ιησούς». Α Τιμόθεον β΄5. Προσευχόμενος στο Θεό του ο Ιησούς, έλεγε: «Το έργον ετελείωσα το οποίον μη έδωκας δια να κάμω» Ιωάννης ιζ΄4. Αν ο Ιησούς προσευχόταν στην Αγία Τριάδα, παρακαλούσε, έλεγε «το έργον ετελείωσα» και στον εαυτό του!

Ο καλός χριστιανός δεν χρησιμοποιεί αντισυλληπτικά λένε οι παπάδες, αν εμποδίζει το Θεό να δώσει ζωή στα παιδιά, είναι σαν να τα σκοτώνει. Η Εκκλησία ευλογεί το γάμο για τη διαιώνιση του ανθρωπίνου γένους, και όχι για να νομιμοποιήσει την πορνεία. Οι φονιάδες και οι πόρνοι δεν πηγαίνουν στον παράδεισο. «Εκτός απ’ αυτούς που είχανε χρήματα, και αγόρασαν ένα συγχωροχάρτι»! Και ώμος, για τους εβραίους δεν υπήρχε εντολή, ου πορνεύσεις, μόνο η μοιχεία απαγορεύονταν για να μη σκοτώνονται μεταξύ τους. Έτσι εξηγείτε η συμπεριφορά του Σαμψών με τη Δαλιδά, και άλλων ηρώων της βίβλου.

Αμαρτία και συγχώρεση, μια αποδοτική εφεύρεση.

2010-09-13T16:18:00.002+02:00

Γι’ αυτούς που ερευνούν στα ιερά βιβλία, και της πηγές της Βιβλικής θρησκείας. Από το βιβλίο του Μιχάλη Καλόπουλου με τίτλο Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ, αντιγράφω το κεφάλαιο με τίτλο: Αμαρτία και συγχώρεση, μια αποδοτική εφεύρεση.
Αυτός είναι περίπου ο αρχαιότερος ίσως επαγγελματικός μηχανισμός συγχώρεσης και άφεσης αμαρτιών, που με αρκετή σαφήνεια μπορεί κανείς να αναγνωρίσει στα εκτεταμένα περί συγχωρήσεων και θυσιών σχόλια της Βίβλου. Ο επαγγελματικός συγχωρητισμός, απεδείχθη μια λειτουργικότατη κερδοφόρος επιχείρηση για τους ιερείς. Δεν πρέπει όμως να μας προκαλεί εντύπωση, η σταδιακή ολοκλήρωση αυτής της εφεύρεσης εκ μέρους των Λευιτών και του μωσαϊκού νόμου. Οι πρόγονοι τους γιάτρευαν πληγές, που φρόντιζαν ν’ ανοίγουν οι ίδιοι. (Λεπτομέρειες στο βιβλίο του ιδίου με τίτλο: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ).

Τώρα, πάντα με το αζημίωτο, γιατρεύουν ενοχές και αμαρτίες, που οι ίδιοι πάλι φρόντισαν να εφεύρουν! Η ιστορία πράγματι των θρησκειών γράφεται με το περίεργο αυτό πρόσχημα της θεραπείας. (θρησκεία = θεραπεία απ’ το θεράπων). «θεραπείας» όμως που μονίμως έχει στόχο πληγές και παθήσεις που εφευρίσκονται ή δημιουργούνται απ’ τους ψευδοθεράποντες. Ανίκανοι εντελώς, να θεραπεύσουν τις υπάρχουσες ασθένειες, δημιούργησαν διαστροφικά την αίσθηση των αμαρτημάτων πολλαπλασιάζοντας ασταμάτητα τα είδη των αμαρτιών, αφού μόνο έτσι η κερδοφόρος επιχείρηση της συγχώρεσης, θα μπορούσε να κεφαλαιοποιεί ασταμάτητα τις ατέλειωτες ενοχές και να εκμεταλλεύεται την κερδοφόρο αυτή ιερατική βιοτεχνία της εξιλέωσης.

Πράγματι η λέξη (συγχώρεση), αναφέρεται στο ΛΕΥΙΤΙΚΟ Δ΄ και Ε΄ δέκα περίπου φορές, σε σχέση πάντα με την αμαρτωλότητα. Ξεκινά πάντα με τις εκφράσεις: (θέλεις φέρει εις τον ιερέα) και (θέλεις προσφέρει εις τον Κύριον) ΛΕΥΙΤΙΚΟ Ε΄ 12-16 και είναι μονίμως συνδεδεμένες με μια εκπληκτική ποικιλία καλοδιαλεγμένων απολαυστικών τροφών. Αλλά ούτε μια φορά, δεν συνοδεύονται από οποιοδήποτε υποβοηθητικό σχόλιο του ιερέα που, θα συν-μόρφωνε την αμαρτωλότητα με ενημέρωση και κατανόηση των παρανομούντων αμαρτωλών.

Η θεϊκή σοφία του Σινά, χαρακτηρίζει (αμαρτία) τα ‘‘πάντα’’ αρκεί να εξασφαλίσει έτσι πόρους διαβίωσης για τους αληθινούς ηγέτες του λαού, τους ιερείς. Χωρίς την πλημμύρα των αμαρτιών που εκκαλούντο να συνειδητοποιήσουν οι δύσμοιροι εβραίοι, δεν θα είχαν εξασφαλιστεί αρκετοί λόγοι ύπαρξης για χιλιάδες Λευίτες που περίμεναν να φάνε τον κόπο των υπολοίπων, μόνο επειδή είχαν το εξαιρετικό προνόμιο, να είναι φυλετικά στενότεροι συγγενείς με τον αληθινό κύριο της κατάστασης τον Μωυσή.

Με το σαφή προσδιορισμό της «αμαρτίας», ο παθών ξέρει πλέον πότε ως «ακάθαρτος» βρίσκεται σε μια μολυσμένη και επικίνδυνη καταραμένη κατάσταση όπου… όλα μπορούν να του συμβούν! Στην απέναντι «όχθη» όμως της ευλογημένης «συγχώρεσης» από τον Θεό μπορεί να τον πάει μόνο ο λευίτης ιερέας, που έχει αναλάβει το δύσκολο διαμεσολαβητικό καθήκον να τρώει από το χέρι των μολυσμένων τις αμαρτίες τους σε μορφή καλοψημένων προσφορών.

Είχαν λοιπόν κάθε λόγο να μετατρέψουν την αμαρτωλότητα σε πολυπλόκαμο μηχανισμό ελέγχου των ανθρώπινων αδυναμιών, εξασφαλίζοντας και μονιμοποιώντας τη λειτουργία μιας αέναης κερδοφόρου συναλλαγής. Καμιά αδυναμία πραγματική ή φανταστική, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει αναξιοποίητη από το αετίσιο βλέμμα του εξουσιομανή χαλδαιο-προφήτη μάγου. Άφθονες φανταστικές (αυθαίρετες) αιτίες θεϊκού θυμού, προστέθηκαν πλάι σε αληθινές «αμαρτίες» (ακατάλληλες ενέργειες) επιφέροντας απόλυτη σύγχυση στα αληθινά αίτια της ανθρώπινης αποτυχίας. Τα μαύρα γράμματα δικά μου.

Κάθε ελπίδα επιτυχίας και προόδου απομακρύνεται μεθοδικά, από τον άνθρωπο του λαού, αν προηγουμένως δεν είχε εξασφαλισθεί η ιερατική συγκατάθεση. Και αυτό είναι κυρίως το επιδιωκόμενο. Το τελικό αυτό αποτέλεσμα, της (ιερής σύγχυσης), είναι που εξασφαλίζει την διαιώνιση της αθλιότητας αλλά και την κερδοφόρο ανάγκη της διαρκούς «σωτηρίας»! Οι ιερείς ήταν οι μόνοι που έδειχναν και δείχνουν ακόμα να κινούνται με άνεση ανάμεσα σ’ όλη αυτή την πληθωρική αντιφατική και συγχυστική θεολογία, που με τόση μαεστρία οι ίδιοι δημιούργησαν και συντηρούν χιλιάδες χρόνια τώρα…

Καταλήγουμε λοιπόν σ’ ένα απλό όσο και εκπληκτικό συμπέρασμα: Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται τις αμαρτίες μας, γιατί αυτές είναι κυριολεκτικά… η τροφή τους! Για πρώτη φορά λοιπόν, γίνεται και σε μένα κατανοητή, η μανία των ιερέων να ανακαλύπτουν παντού παραβάσεις, αμαρτίες και ελαττώματα. Οι άνθρωποι κάνουν απλά την δουλειά τους. Οι ενοχοποιήσεις, η συναίσθηση της αμαρτωλότητας είναι ο επαγγελματικός τους χώρος και ομολογούμε ότι μέχρι σήμερα έπαιξαν σωστά τον ρόλο τους στην ανθρώπινη ιστορία φορτώνοντας την ατέλειωτες ενοχές, κάθε είδους απαγορεύσεις και κερδοφόρα διλημματικά αδιέξοδα.

Η συνταγή είναι πανάρχαια: όσο πιο αμαρτωλός αισθανθεί ο λαός, τόσο πιο θυμωμένος δικαιούται να είναι ο θεός και άλλο τόσο περισσότερα θα πρέπει να είναι τα δώρα εξιλεώσεως, για να σηκωθούν οι αμαρτίες του και να βρει συγχώρεση. Ο θυμωμένος θεός λοιπόν είναι απαραίτητος! Πόσο θυμωμένος μπορεί να είναι όμως ένας θεός, με τα μικρά αδύναμα και από τη φύση τους φοβισμένα πλάσματα του;

Hμέρα εκδικήσεως του Θεού

2010-08-20T11:28:00.001+02:00

Αρχίζοντας τη διδασκαλία του ο Ιησούς, διάβασε στη Συναγωγή την προφητεία του Ησαία Κεφάλαιο 61:
1 Πνεύμα Κυρίου του Θεού είναι επ' εμέ• διότι ο Κύριος με έχρισε διά να ευαγγελίζωμαι εις τους πτωχούς• με απέστειλε διά να ιατρεύσω τους συντετριμμένους την καρδίαν, να κηρύξω ελευθερίαν εις τους αιχμαλώτους και άνοιξιν δεσμωτηρίου εις τους δεσμίους•

2 διά να κηρύξω ενιαυτόν ευπρόσδεκτον του Κυρίου και ημέραν εκδικήσεως του Θεού ημών• διά να παρηγορήσω πάντας τους πενθούντας•

3 διά να θέσω εις τους πενθούντας εν Σιών, να δώσω εις αυτούς ώραιότητα αντί της στάκτης, έλαιον ευφροσύνης αντί του πένθους, στολήν αινέσεως αντί του πνεύματος της ακηδίας• διά να ονομάζωνται δένδρα δικαιοσύνης, φύτευμα του Κυρίου, εις δόξαν αυτού.

4 Και θέλουσιν ανοικοδομήσει τας παλαιάς ερημώσεις, θέλουσιν ανεγείρει τα αρχαία ερείπια, και θέλουσιν ανακαινίσει τας ερήμους πόλεις, τας ηρημωμένας από γενεάς γενεών.

5 Και αλλογενείς θέλουσιν ίστασθαι και βόσκει τα ποίμνιά σας, και οι υιοί των αλλογενών θέλουσιν είσθαι οι γεωργοί σας και οι αμπελουργοί σας.

6 Σεις δε ιερείς του Κυρίου θέλετε ονομάζεσθαι• λειτουργούς του Θεού ημών θέλουσι σας λέγει• θέλετε τρώγει τα αγαθά των εθνών και εις την δόξαν αυτών θέλετε καυχάσθαι.

7 Αντί της αισχύνης σας θέλετε έχει διπλάσια• και αντί της εντροπής θέλουσιν έχει αγαλλίασιν εν τη κληρονομία αυτών• όθεν εν τη γη αυτών θέλουσι κληρονομήσει το διπλούν• αιώνιος ευφροσύνη θέλει είσθαι εις αυτούς.

8 Διότι εγώ είμαι ο Κύριος, ο αγαπών δικαιοσύνην, ο μισών αρπαγήν και αδικίαν• και θέλω ανταποδώσει το έργον αυτών πιστά και θέλω κάμει προς αυτούς διαθήκην αιώνιον.

9 Και το σπέρμα αυτών θέλει φημισθή μεταξύ των εθνών και οι έκγονοι αυτών μεταξύ των λαών• πας ο βλέπων αυτούς θέλει γνωρίζει αυτούς, ότι είναι το σπέρμα, το οποίον ο Κύριος ευλόγησε.

10 Θέλω ευφρανθή τα μέγιστα επί τον Κύριον• η ψυχή μου θέλει αγαλλιασθή εις τον Θεόν μου• διότι με ενέδυσεν ιμάτιον σωτηρίας, με εφόρεσεν επένδυμα δικαιοσύνης, ως νυμφίον ευπρεπισμένον με μίτραν και ως νύμφην κεκοσμημένην με τα πολύτιμα αυτής καλλωπίσματα.

11 Διότι καθώς η γη αναδίδει το βλάστημα αυτής και καθώς ο κήπος εκφύει τα σπειρόμενα εν αυτώ ούτω Κύριος ο Θεός θέλει κάμει την δικαιοσύνην και την αίνεσιν να βλαστήσωσιν ενώπιον πάντων των εθνών.

Λουκάς δ΄20 από jesuslovesyou: Κατόπιν, αφού τύλιξε το βιβλίο, το έδωσε στον υπηρέτη και κάθισε, ενώ τα μάτια όλων στη συναγωγή ήταν καρφωμένα πάνω του. 21 άρχισε τότε να τους λέει: Σήμερα έχει εκπληρωθεί η προφητεία αυτή για σας που την ακούσατε. 22 Κι όλοι συμφωνούσαν μαζί του…

Με αυτή την προφητεία που εκπληρώθηκε, ο Ιησούς δεν έλεγε ότι θα πέθαινε για να σώσει τους Έλληνες ή τους Εβραίους από την αμαρτία, αλλά ότι θα έκανε τους Εβραίους από δούλους των Ρωμαίων που ήταν τότε, αφεντικά.

Ο Λουκάς που δεν ήθελε να θυμόσουν οι Ρωμαίοι, έγραψε μόνο τα πρώτα εδάφια και σταμάτησε, φοβήθηκε να γράψει για ημέραν εκδικήσεως του θεού των Εβραίων.

Αν υπάρχει διαφορετική ερμηνεία μ’ ενδιαφέρει, αλλά μην κάνετε σαν τον Ιησού που τον ρωτούσαν: εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς; Και αντί να απαντήσει τους ρωτούσε: το βάπτισμα Ιωάννου πόθεν ήν, εξ ουρανού ή εξ ανθρώπων; Ματθαίος κα΄23,25.

Πίστη και έρευνα

2010-08-16T15:25:00.001+02:00

Από μικρή ηλικία, μάθαμε να πιστεύομε ότι ο θεός υπάρχει, ευλογεί αυτούς που κάνουν το καλό, και τιμωρεί αυτούς που κάνουν το κακό. Οι πιστοί, δεν ψάχναμε αποδείξεις για την ύπαρξει του θεού επειδή ο Ιησούς είπε: μακάριοι όσοι δεν είδον, και επίστευσαν. Ιωάννης κ΄29. Η πίστη, διώχνει το επιχείρημα και εμποδίζει την έρευνα της αλήθειας. Ο πιστός πιστεύει και διδάσκει άλλους, ότι ο θεός και οι θεοφοβούμενοι που τον λατρεύουν, κάνουν πάντα το καλό και ποτέ το κακό. Και όμως, πιστεύουν ότι ο Θεός είπε δια στόματος του προφήτη Ισαία με΄7: «Ο κατασκευάσας το φώς, και ποιήσας το σκότος, ο ποιών ειρήνην, και κτίζων κακόν εγώ ο Κύριος = Ιεχωβά ποιώ πάντα ταύτα.»

Αν πιστέψομε τον προφήτη, ο Ιεχωβά θεός δεν είναι ο καλός θεός όπως τον λέμε στο Βέλγιο, δεν κάνει πάντοτε το καλό, ούτε αυτός ούτε όλοι όσοι ισχυρίζονται ότι είναι θεοφοβούμενοι και άγιοι. Στην Έξοδο ιε΄3 αναφέρετε ότι: Ο Κύριος = Ιεχωβά, είναι δυνατός πολεμιστής, Κύριος = Ιεχωβά, το όνομα αυτού. Στο τραγούδι του βασιλιά Δαβίδ = Ψαλμός ρμδ΄1 διαβάζομε: Ευλογητός ο Κύριος = Ιεχωβά, το φρούριον μου, ο διδάσκων τας χείρας μου εις πόλεμον, τους δακτύλους μου εις μάχην.

Στην Αγία Γραφή, ο θεός Ιεχωβά ή Γιαχβέ, παρουσιάζετε ως πολεμιστής και στρατιωτικός εκπαιδευτής των Εβραίων. Ο δημιουργός και πατέρας όλων των ανθρώπων, πρέπει να είναι ουδέτερος στης διαφωνίες των ανθρώπων. Αφού μεροληπτεί υπέρ των εβραίων και εις βάρος όλων των άλλων, είναι πιθανόν οι επωφελούμενοι να τον δημιούργησαν με τη φαντασία τους, για να ενθαρρύνουν τους εβραίους στρατιώτες και να τρομοκρατήσουν τους εχθρούς τους.

Ερευνώντας μαθαίνουμε ότι ο θεός, ευλόγησε τον Αβραάμ «και έδωκεν εις αυτόν πρόβατα, και βόας, και αργύριον, και χρυσίων, και δούλους, και δούλας, και καμήλους, και όνους. Γένεσης κδ΄35» Δηλαδή η ευλογία του θεού, για τον Αβραάμ ήτανε πλούτη, οι δούλοι ας απευθύνουν τα παράπονα τους στο θεό, αφού ο θεός αποφάσισε για την τύχη τους. Για την ίδια εποχή, μας λένε ότι ο θεός κατάστρεψε τα Σόδομα και Γόμορρα, και τη γυναίκα του Λώτ επειδή ήταν αμαρτωλοί, αλλά γλύτωσε το Λώτ με της κόρες του.

Ο Αβραάμ, ο αδελφός του Ναχώρ, και ο ανεψιός του Λώτ, όχι μόνο δεν ήταν αναμάρτητοι και δεν δίδαξαν στους άλλους ηθική, αλλά έδωσαν στους άλλους και το κακό παράδειγμα. Γένεσις ια΄27-29. ιθ΄31-38. κ΄9-14. Για ποιο λόγο η Ορθόδοξος Εκκλησία, τιμά τη μνήμη «Αβραάμ του δικαίου και του ανεψιού αυτού Λώτ, κάθε χρόνο στης 9 Οκτωβρίου;»

Πανταχού παρών!

2010-05-26T21:36:00.009+02:00

Η φωτογραφία είναι αντίγραφο από το Ιστολόγιο: http://www.freeinquiry.gr/

Αν ο Θεός είναι «πανταχού παρών» και αγαπάει όλους τους ανθρώπους, οι άνθρωποι που λένε ότι τον αγαπούν πρέπει ν’ αγαπήσουν πρώτα ο ένας τον άλλον και να μη σκοτώνονται.

Ας προσεύχεται ο καθένας όπως θέλει, χωρίς το καπέλο του ή χωρίς τα παπούτσια του. Και όπου θέλει, σ’ ένα τζαμί, σε μια εκκλησία με εικόνες ή αγάλματα, ή στην Ιερουσαλήμ στον εικονιζόμενο τοίχο των θρήνων.

Ο Σταυρός και ο τοίχος των θρήνων είναι κτίσματα και δεν ακούνε προσευχές, αλλά δικαίωμα τους είναι να προσεύχονται όπου θέλουν ειρηνικά.

Ένας ορθόδοξος μπορεί να λέγει ότι οι αρχαίοι έλληνες ήταν ειδωλολάτρες, και ταυτοχρόνως να ψάλει τα τροπάρια που λένε στην εκκλησία:

«Σταυρέ πανσεβάσμιε καθαγίασον ημών τας ψυχάς και τα σώματα τη δυνάμει σου...» και «Ουκ ελάτρευσαν τη κτίσει οι θεόφρονες παρά τον κτίσαντα...»

Αν προσέξει αυτά τα λόγια, θα καταλάβει ότι κι αυτός ειδωλολάτρης είναι αφού παρακαλεί το ξύλο του σταυρού να τον αγιάσει. Και ο Σταυρός είναι "Πανταχού παρών;"

Έγκλημα τιμής

2010-05-20T17:59:00.004+02:00

Από Βελγική εφημερίδα μεταφράζω όπως μπορώ: D H = La Dernière Heure = Η Τελευταία Ώρα. Παρασκευή 14 Απριλίου 2006.

Εννέα χρόνια φυλακή επειδή σκότωσε την αδελφή του.
Υπεύθυνος εγκλήματος τιμής, ένας νεαρός Τούρκος δικάστηκε την πέμπτη στο Βερολίνο σε εννέα χρόνια και τρείς μήνες φυλακή επειδή σκότωσε την αδελφή του την οποία κατηγορούσαν ότι ζούσε όπως οι γυναίκες του δυτικού κόσμου, μια υπόθεση ευρέως διαδοθείσα στη Γερμανία που συγκίνησε βαθειά. Την εβδόμη Φεβρουαρίου 2005, Ayan Sürücü, στη μέση του δρόμου, ο νεότερος των αδελφών, που είχε τότε την ηλικία των 18 ετών, σκότωσε τη μεγαλύτερη αδελφή του Hatun, 23 ετών, με τρείς σφαίρες στο κεφάλι επειδή αρνούνταν να υποταχτεί στην οικογενειακή εξουσία. Έχοντας λάβει τη γερμανική εθνικότητα δεν φορούσε πλέων το κάλυμμα (στο κεφάλι), διάλεξε να μεγαλώσει μόνη της το παιδί που απέκτησε το 1999 από ένα αναγκαστικό γάμο, διευθετημένο με έναν εξάδελφο που ζει στην Τουρκία.
Αυτή η ιστορία μου θύμισε τον Ιούδα το γιό του Ιακώβ, που άναψε φωτιά για να κάψει τη νύφη του Θάμαρ, αλλά όταν αυτή απόδειξε ότι αυτός ήταν ο υπεύθυνος, δεν μπήκε αυτός στη φωτιά που είχε ανάψει για τη νύφη του Θάμαρ. Αυτά μαθαίνομε στην Αγία Γραφή, στο βιβλίο Γένεσις, κεφάλαιο 38.
Ο Ιησούς, δεν είπε ότι οι γυναίκες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες, είπε μόνο ότι ο αναμάρτητος από σας να ρίξει την πρώτη πέτρα, αλλά δεν ξέρω τη είπε ο Μωάμεθ.

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη αυτών που μελετούν το κοράνιο, πώς εξηγείτε αυτό το έγκλημα; Και ο Μωάμεθ, δεν είπε ότι οι γυναίκες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες;
Η ζωή μας πριν το θάνατο πρέπει να μας ενδιαφέρει.

Ο Θεός συγχωρεί όλο τον κόσμο

2010-05-19T18:33:00.006+02:00

Ο Θεός συγχωρεί όλο τον κόσμο, αλλά ο αριθμός των φτωχών αυξάνει διαρκώς καθώς μας πληροφορούν οι εφημερίδες στη γαλλική γλώσσα, που δημοσιεύω σ' αυτή την ανάρτηση.
Οι αδικούμενοι παραπονούνται στην ανθρώπινη δικαιοσύνη, αφού ο Θεός συγχωρεί όλους τους αμαρτωλούς.